دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های علمی شهید آیت الله سید عباس موسوی

No image
فعالیت های علمی شهید آیت الله سید عباس موسوی

تأسیس پایگاهى علمى و فرهنگى

سیّدعبّاس موسوى به مدّت نُه سال در نجف اشرف اقامت نمود و پس از آن در اثر فشار رژیم بعثى حاکم بر عراق، ناگزیر به لبنان بازگشت و رهسپار بعلبک گردید. او تصمیم گرفت در این شهر، مرکزى براى فراگیرى علوم دینى تأسیس کندتا براى کسانى که امکان رفتن به نجف را ندارند، مکان مناسبى براى تحصیل باشد و بتواند تا حدودى اهداف حوزه نجف را تأمین نماید.([10])

از این جهت حوزه امام منتظر(عجّ) را در بعلبک تأسیس نمود. این کانون علمى و اعتقادى در منطقه عین بورضاى بعلبک واقع است که در سال (1398 هـ .ق.) مطابق (1357 هـ .ش.) و پس از پیروزى انقلاب اسلامى در یک منزل استیجارى فعّالیت خود را آغاز کرد و پس از چندى در سال (1399 هـ .ق.) به دلیل نیاز مبرم به مکانى مناسب تر به ساختمانى در کنار مسجد امام على(علیه السلام) انتقال یافت. باگسترش فعّالیت این مرکز و استقبال شایان توجّهى که از آن صورت گرفت سیّدعبّاس موسوى احساس نمود حوزه امام منتظر باید به ساختمانى مجهزتر انتقال یابداز این جهت در منطقه عین بورضاى بعلبک زمینى به مساحت 13000 متر تهیه شد و کار بناى ساختمان آن با زیربنایى به مساحت 4000 متر در سال (1407 هـ .ق.) آغاز گشت و پس از چند سال پیگیرى و تلاش مداوم آماده بهره بردارى گردید. این مرکز در روز عید غدیر سال (1412 هـ .ق.) طى مراسم باشکوهى با حضور چندین تن از شخصیّتهاى علمى و فرهنگى به طور رسمى افتتاح گشت و حوزه مذکور به ساختمان جدید انتقال یافت.([11])

سیّد شهید در خصوص پایه گذارى این مرکز مى گوید: با همکارى عالمان بزرگ لبنان، به تأسیس حوزه علمیّه در بعلبک اقدام نمودم که امام موسى صدر و دیگر بزرگان از جمله علاّمه سیّد محمّدحسین فضل الله در تأسیس آن نقش داشتند و با حمایت برخى از مراجع دینى به ویژه آیت الله شهید سیّد محمّدباقر صدر که بهترین پشتیبانى را به عمل آورد، این حوزه از جمله مراکز نمونه به شمار مى رفت و نقش بسیار مؤثر تبلیغى در منطقه بقاع و سایر مناطق همچون بیروت و جنوب لبنان را بر عهده داشت. ناگفته نماند که سیّدشهید با کمترین امکانات مادّى و تنگناهاى شدید مالى در این راه گام برداشت و در آغاز، ساختمانى را که به عنوان محلّ نگهدارى کودکان بى سرپرست از آن استفاده مى شد اجاره کرد و در نخستین قدم، طلاّبى را که از نجف اشرف تبعید شده بودند، گرد آورد و سپس پذیراى دانشجویان جدید گردید و بعد از آن مکانى را در منطقه رأس العین بعلبک اجاره نمود. سپس توانست مدرسه اى را که تحت سیطره یکى از احزاب محلّى بود و توسط مرحوم شیخ حبیب آل ابراهیم ساخته شده بود، با درایت و پایدارى، زیر حمایت خویش در آورد، همان مکانى که پس از حمله صهیونیستها در تابستان (1982 م) به پایگاه مهمّى براى فعالیّتهاى اسلامى حزب الله تبدیل گردید. بعد از آن، مدرسه به ساختمان جدیدى که بدان اشاره کردیم انتقال داده شد.([12]) یکى از عالمانى که در برپایى این حوزه با سیّدشهید همکارى داشته است مى گوید:

حرکت و پویایى سیّد در مسیر امام مهدى(عجّ) از مدرسه مذکور جان گرفت گویى میان او و امام زمان پیوندى ناگسستنى وجود داشت. سیّدشهید با تمام وجودش براى امام مهدى زندگى مى کرد.([13])

این مسئله با وجود سیّد شهید ممزوج گشت چرا که هر صبحدم با امام منتظر تجدید عهد مى نمود. پنج روز قبل از شهادتش در آخرین دیدارش با عالمان کلیه گروههاى مسلمان در خصوص ضرورت ارتباط معنوى مردم با حضرت مهدى (عجّ) سخنانى ایراد کرد و تأکید نمود: امّت مسلمان سالروز ولادت امام زمان (عج) را مراسمى سالانه تلقى نکنندبلکه این مناسبت را محور اساسى زندگى روزانه خود قرار داده و از نماز فجر تا پایان روز به یاد آن امام، برنامه خویش را تنظیم کنند.([14])

هدفهاى سیّد شهید از تأسیس این حوزه عبارت بود از:

1. تربیت مبلّغانى پرتوان، دلسوز و کوشا، براى دفاع از حریم اسلام ناب محمّدى در برابر یورشهاى فکرى، عقیدتى و فرهنگى معاندان.

2. ارشاد و هدایت نسل نوجوان و جوان به سوى تعالیم اصیل، سازنده و رشد دهنده اسلامى و ایجاد مصونیت در آنان در برابر گمراهى و انحرافهاى عقیدتى و اخلاقى.

3. زنده کردن ارزشهاى دینى، سنّتهاى اسلامى و شعائر مکتب اهل بیت(علیهم السلام) در میان شیعیان لبنانبه خصوص منطقه بقاع و بعلبک.

4. ایجاد تحرک و نشاط اجتماعى سیاسى در میان مسلمانانبه خصوص شیعیان در برابر تهدید دشمنان و حفظ هویت دینى و ارزشى آنان.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS