دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های علمی علامه سید محمد حسین فضل الله

No image
فعالیت های علمی علامه سید محمد حسین فضل الله

فعالیّت هاى آموزشى وتربیتى

علاّمه فضل الله به هنگام تحصیل در نجف، ضمن استفاده از درس استادان حوزه نجف، خود نیز کفایة الاصول رسائل، و لمعه تدریس مى کرد و چون به لبنان عزیمت کرد، علاوه بر تدریس در مساجد، مدارس و بعضى مراکز تبلیغى، در منزلش نیز طلاّب علوم دینى را آموزش مى داد و حتى در ایّام تعطیل نیز تدریس را ادامه مى داد. او به محض استقرار در نبعه، حوزه درسى تشکیل داد و جمعیّت خانواده برادرى (جمعیة اسرة التّاخى) را تشکیل داد که شامل مسجد، حسینیه، حوزه علمیه و درمانگاه بود. وى همواره با پشتکار خاصى به صورت یک حرکت گسترده علمى ـ فرهنگى فعالیّت مى کرد و جلسات هفتگى مستمرّى در بیروت و اطراف آن برگزار مى کرد و نیز امامت جماعت مسجد امام رضا(علیه السلام) را در بئرالعبد پذیرفت. وى در این باره مى گوید:

در این منطقه، حوزه علمیه اى به نام «المعهد الشرعى الاسلامى» تأسیس کردم که بسیارى از علما و روحانیونى که ازآن فارغ التحصیل شده انددر مراکز تبلیغى و سیاسى ـ اجتماعى لبنان مشغول به کارند.

در این مدرسه تا سطح و مکاسب تدریس مى شود و علاّمه فضل الله، تدریس خارج فقه و اصول را عهده دار شده است و نیز رسائل، مکاسب و کفایه را تدریس مى کند.

پس از آن که وى به ناحیه ضاحیه آمد، فعالیّت هاى آموزشى را پى گرفت و حوزه علمیه اى بنیان نهاد و نیز سرپرستى حوزه هاى علمیه شهرهاى صور، بیروت و بعلبک را پذیرفت. علاّمه فضل الله در این مراکز، علاوه بر تدریس، از طریق نمایندگان خودبه امور رفاهى، آموزشى و سکونتى طلاّب رسیدگى مى کند و بودجه لازم آموزشى و کمک هزینه تحصیلى آنان را تأمین مى نماید.

در بعلبک و صور با سرپرستى وى، دو حوزه علمیه ویژه خوهران، مشغول فعالیّت هستند.

او در جنوب لبنان نیز مدرسه القرآن الکریم را تأسیس کرد که هدف آن، تعلیم قرآن، آموزش تجوید و نیز چگونگى حفظ قرآن و فراگیرى علوم قرآنى مى باشد.

تأسیس نُه مرکز آموزشى پیشرفته، شامل دبیرستان و مراکز فنى و حرفه اى با شانزده هزار دانش آموز، از دیگر کوشش هاى علامه فضل الله است و برخى از این مدارس، ویژه دختران است.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS