قال الامام العسکری (ع): «مَا أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ».

۱.جدال مکن تا احترامت برود ، و شوخی مکن تا بر تو گستاخ شوند .
تحف العقول ، ص (516)
۲.هر که به نشستن در جاهای معمولی مجلس بسنده کند ، خدا و فرشتگان بر او
رحمت می فرستند تا برخیزد .
تحف العقول ، ص (516)
3.از گناهانی که آمرزیده نشود این است که گفته شود : کاش به جز بر این
گناه مؤاخذه نشوم .
تحف العقول ، ص (517)
4.شرک در میان مردم از جنبش مورچه بر روپوش سیاه در شب تار نهانتر است .
تحف العقول ، ص (517)
5.نسبت بسم الله الرحمن الرحیم به اسم اعظم خدا ، از سیاهی چشم به سفیدیش
نزدیکتر است .
تحف العقول ، ص (517)
6.دوستی نیکان به نیکان ثواب است برای نیکان ، و دوستی بدان به نیکان
بزرگواری است برای نیکان ، و دشمنی بدان با نیکان زینتی است برای نیکان ، و
دشمنی خوبان با بدان رسوایی است برای بدان .
تحف العقول ، ص (517)
7. خنده بیجا نشانه نادانی است .
تحف العقول ، ص (517)
8. از ادب همان بس که آنچه را برای خود نمی پسندی ، برای دیگران نیز مپسندی .
مسند الامام العسکری ، ص (288)
9.از بلاهای کمر شکن ، همسایه ای است که اگر کردار خوبی را بیند نهانش سازد ،
و اگر بدکرداری بیند آن را فاش سازد .
تحف العقول ، ص (517)
10.عبادت پر روزه گرفتن و پر نماز خواندن نیست ، عبادت پر اندیشه کردن در
امر خداست .
تحف العقول ، ص (518)
11.چه بد است آن بنده خدا که دورو و دو زبان است . در حضور برادرش او را
می ستاید ، و در غیاب بدگوئیش می کند . اگر عطایی به برادرش رسد حسد برد ، و
اگر گرفتار گردد او را وانهد .
تحف العقول ، ص (518)
12.رسیدن به خداوند متعال ، سیر و سفری است که جز با شب زنده داری حاصل
نگردد .
مسند الامام العسکری . ص (290)
13.کم آسایشترین مردم کینه ورز است .
تحف العقول ، ص (519)
14.مؤمن برای مؤمن برکت است ، و بر کافر اتمام حجت .
تحف العقول ، ص (519)
15.دل نابخرد در دهان اوست ، و دهان خردمند فرزانه در دل او .
تحف العقول ، ص (519)
16.هنگامی که قائم (ع ) قیام کند ، دستور به خرابی مناره ها و اتاقکهای مخصوص
پیش نمازها در مساجد دهد .
الغیبة للشیخ الطوسی ، ص (133)
17.کسی که در طهارت شرعی خود از حد تجاوز کند ، همچون کسی است که آن را
باطل کرده است .
تحف العقول ، ص (520)
18.هیچ عزیزی حق را واننهد جز این که خوار شود ، و هیچ خواری به حق نرود جز
این که عزیز شود .
تحف العقول ، ص (520)
19.کسی که با خدا مأنوس باشد ، از مردم گریزان گردد .
مسند الامام العسکری ، ص (287)
20.بالای دو خصلت چیزی نیست : ایمان به خدا و سود رساندن به برادران .
تحف العقول ، ص (520)
21.فرزند خردسالی که به پدر گستاخی کند ، چون بزرگ شد عاق و ناسپاس او
گردد .
تحف العقول ، ص (520)
22.شادمانی کردن در نزد غم دیده بی ادبی است .
تحف العقول ، ص (520)
23.بهتر از زندگی آن چیز است که چون از دست دهی از زندگی بدت آید ، و
بدتر از مرگ آن چیزی است که چون بر سرت آید مرگ را دوست بداری .
تحف العقول ، ص (520)
24.پرورش دادن نادان و ترک دادن معتاد از عادتش معجزه آمیز است .
تحف العقول ، ص (520)
25.فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند .
تحف العقول ، ص (520)
26.کسی که پارسایی خوی او ، و بخشندگی طبیعت او ، و بردباری خصلت او باشد ،
دوستانش بسیار شوند .
مسند الامام العسکری ، ص (289)
27.هر که نهانی برادر خود را پند دهد او را آراسته و زیور بسته ، و هر که در
برابر دیگرانش پند دهد زشتش کرده .
تحف العقول ، ص (520)
28.هیچ بلائی نیست مگر این که در پیرامونش از طرف خدا نعمتی است .
تحف العقول ، ص (520)
29.چه زشت است به مؤمن دلبستگی به چیزی که او را خوار می کند .
تحف العقول ، ص (520)
30.پارساترین مردم کسی است که در هنگام شبهه توقف کند . عابدترین مردم
کسی است که واجبات را انجام دهد . زاهدترین مردم کسی است که حرام را ترک
نماید . کوشنده ترین مردم کسی است که گناهان را رها سازد .
تحف العقول ، ص (519)
31.شماها عمر کاهنده و روزهای برشمرده ای دارید و مرگ ناگهانی است . آن که
تخم نیکی بکارد خوشی برداشت کند ، و هر که تخم بدی بکارد پشیمانی برداشت کند .
هر که هر چه بکارد همان برای اوست . کند کار را بهره از دست نرود ، آزمند آنچه
را مقدرش نیست به دست نیاورد . هر که به خیری رسد خدایش داده ، و هر که از
شری رهد خدایش رهانده است .
تحف العقول ، ص (519)
32.صورت نیکو ، زیبایی ظاهری است ، و عقل نیکو ، زیبایی باطنی است .
بحار الانوار ، ج 78، ص (379)
33.تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است .
بحار الانوار ج 78، ص (377)

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

نظرات نظر خود را بنویسید!

در حال حاضر هیچ نظری برای این مقاله وجود ندارد.

برای درج نظر خود درباره قال الامام العسکری (ع): «مَا أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ». فیلدهای زیر را پر کنید.