دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الامام علی (علیه‌السلام):«عبد الشهوة اسیرٌ لاینفکّ اَمْرُهُ»

امام علی (علیه‌السلام) فرمودند: «بنده شهوت، اسیری است که هرگز آزادی نخواهد داشت» (غررالحکم، ص 499 و 765)
قال الامام علی (علیه‌السلام):«عبد الشهوة اسیرٌ لاینفکّ اَمْرُهُ»
قال الامام علی (علیه‌السلام):«عبد الشهوة اسیرٌ لاینفکّ اَمْرُهُ»

قال الامام علی (علیه‌السلام):

«عبد الشهوة اسیرٌ لاینفکّ اَمْرُهُ» (غررالحکم، ص 499 و 765)

امام علی (علیه‌السلام) فرمودند:

«بنده شهوت، اسیری است که هرگز آزادی نخواهد داشت»

توضیح:

سعادت جامع و کامل نصیب انسانی است که بر وفق قانون آفرینش زندگی کند و از هیچ یک از خواهش‌های مادی و روحانی خود غافل نباشد، برنامه اعمال خویش را طوری تنظیم نماید که غرائز طبیعی و تمایلات عالیۀ انسانیش با یکدیگر موزون و هم‌آهنگ گردند و هر یک در جای خود با اندازه‌گیری صحیح ارضاء شوند و این کار جز با تعدیل خواهش‌های غریزی و محدود ساختن شهوات نفسانی میسر نیست، زیرا آزادی بی‌قید و شرط غرائز، تمایلات عالیۀ بشری را می‌میراند و فروغ فضیلت و مکارم اخلاق را در نهاد آدمی خاموش می‌سازد و در نتیجه عواطف انسانی و سجایای اخلاقی فدای تمایلات غریزی و زندگی حیوانی می‌شود و این عمل، خود مخالف نظام آفرینش بشر و منافی با سعادت واقعی انسان است.

هر انسانی می‌تواند از دو راه یکی را برگزیند: یا احیاء تمایلات عالیه و زندگی انسانی و یا آزادی بی‌قید و شرط غرائز و حیات حیوانی. به عبارت دیگر یا آدمی مسخّر و مطیع شهوات خود باشد یا شهوات را مطیع و مسخّر عقل و انسانیت خویش سازد.

آنان که آزادی غرائز را انتخاب می‌کنند و پیرو بی‌قید و شرط شهوات خود می‌شوند نه تنها از سجایای انسانی و سعادت واقعی محرومند بلکه در نظر اولیاء گرامی اسلام با این عمل به بدترین اسارت‌ها و پست‌ترین بردگی‌ها تن داده‌اند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS