دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الصادق (علیه السلام): «مَن لَقَی المسلِمینَ بوَجهَین وَلِسانَین جاءَ یَومَ القِیامَةِ ولَه لِسانانِ مِن نار»

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که مسلمانان را با دو چهره و با دو زبان ملاقات نماید، روز قیامت وارد می شود در حالی که دو زبان از آتش برای اوست» (چهل حدیث، امام خمینی، ص 133)
قال الصادق (علیه السلام): «مَن لَقَی المسلِمینَ بوَجهَین وَلِسانَین جاءَ یَومَ القِیامَةِ ولَه لِسانانِ مِن نار»
قال الصادق (علیه السلام): «مَن لَقَی المسلِمینَ بوَجهَین وَلِسانَین جاءَ یَومَ القِیامَةِ ولَه لِسانانِ مِن نار»

قال الصادق (علیه السلام):

«مَن لَقَی المسلِمینَ بوَجهَین وَلِسانَین جاءَ یَومَ القِیامَةِ ولَه لِسانانِ مِن نار» (چهل حدیث، امام خمینی، ص 133)

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«کسی که مسلمانان را با دو چهره و با دو زبان ملاقات نماید، روز قیامت وارد می‌شود در حالی که دو زبان از آتش برای اوست»

توضیح:

«عاقبت نفاق در قیامت»

امام صادق (علیه السلام) در این حدیث به اعمال و رفتاری اشاره می فرماید که باطن آنها به دشمن حق می انجامد. در حالی که ظاهر این اعمال درستی حق را به نمایش می‌گذارد.

امام خمینی (ره) در این مورد می‌نویسد: یکی از مراتب نفاق دوروئی با ولی نعمت خویش است که حجابهای ظلمانی خودخواهی و حبّ دنیا و نفس به گونه‌ای انسان را مستور نموده است که از خواب غفلت بیدار نشود.

این دوروئی آن چنان است که من و تو در تمام مدت عمر اظهار کلمه توحید و دعوی اسلام و ایمان بلکه محبّت و محبوبیت می کنیم و خود را اهل و مردم را ناقص العلم و الایمان می دانیم. اگر از اهل عرفان و تصوّف هستیم، دعوی معارف و جذبه و محبّت و فناء فی الله و بقاء بالله و و لایت امر می‌نمائیم. پس اگر ظاهر با باطن موافق شد، از نفاق خلاص شده‌ای و اگر قلبمان مخالف با ظاهر ماست در زمره منافقان و دورویان هستیم.

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس

کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

    منبع: بی کران تسبیح، دکتر بتول خسروی، ص 194.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS