دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»

امام علی(علیه السلام) فرمود: «روزه ی جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید» (غرر الحکم و درر الکلم، ج‌1، ص ‌416)
قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»
قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»

قال علی(علیه السلام):

«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ» (غرر الحکم و درر الکلم، ج‌1، ص ‌416)

امام علی(علیه السلام) فرمود:

«روزه جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید»

توضیح:

«روزه جان»

یک طبیب روسی براساس تجربیات و بدعت، بحث «روزه درمانی‌» را مطرح کرد و روزه درمانی هم نمود؛ ولی مسلمانان از منابع و مبانی بزرگ اسلامی چنین استفاده‌هایی را نبردند و از غریبه‌ها، سبقت نگرفتند! آیا از کلام زیبای حضرت امیر (ع) «روزه درمانی و درمان هر بیماری‌» بدست نمی‌آید؟ ! معنای دقیق و عمیق این حدیث نورانی چه می‌تواند باشد؟

علی(علیه السلام)می فرمایند:

«روزه جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید»

اگر «جان‌» انسان روزه باشد، حواس پنجگانه، برای همیشه حواسش جمع خواهد بود و به سوی پلیدیها و زشتیها، پا نخواهد نهاد .

آیا با عمل به این حدیث زیبا تمام بیماریهای روانی و فراروانی درمان نمی‌گردد؟! آیا در صورت عمل به اینگونه روایات، جوامع انسانی به مدینه فاضله تبدیل نمی‌گردد؟ !

    منبع: برگرفته از مقاله "روزه درمانی در کلام امام علی(ع)" نوشته "اصغر بابایی"(مجله پاسدار اسلام ش 228)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS