دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قیامت صغرا

No image
قیامت صغرا

بر اساس آموزه‌های وحیانی قرآن، هر نفسی دو قیامت دارد: قیامت صغرا و قیامت کبرا.

«قیامت صغرای» هر کسی از زمان مرگ آغاز می‌شود. در این زمان هر آنچه کرده را می‌بیند و به حقایق هستی آگاه می‌شود. (ق، آیه 22)

پس از مرگ و چشیدن آن از سوی نفس انسانی، شخص وارد برزخی می‌شود که از جهتی شبیه آخرت و از جهتی شبیه دنیا است؛ در این زمان که حقیقت آشکار شد، اگر انسانی ایمان داشته و عمل صالح کرده باشد، سعادت را در می‌یابد و اگر ایمان نداشته باشد، دیگر نمی‌تواند ایمان بیاورد و خودش را در مکان امن قرار دهد. خداوند می‌فرماید: «آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان به سويشان بيايند يا پروردگارت بيايد يا برخی از نشانه‌‌هاى پروردگارت بيايد؛ اما روزى كه پاره‌‌اى از نشانه‌هاى پروردگارت پديد آيد، كسى كه قبلاً ايمان نياورده يا خيرى در ايمان آوردن خود به دست نياورده، ايمان آوردنش سود نمى‌بخشد، بگو منتظر باشيد كه ما هم منتظريم». (انعام، آیه 158) از همین روست که ایمان فرعون در هنگام احتضار و مرگ، سودی برایش نداشت، زیرا وارد عالم برزخ شده بود. خداوند می‌فرماید: «و فرزندان اسرائيل را از دريا گذرانديم، پس فرعون و سپاهيانش از روى ستم و تجاوز، آنان را دنبال كردند تا وقتى كه در شرف غرق شدن قرار گرفت، گفت ايمان آوردم كه هيچ معبودى جز آنكه فرزندان اسرائيل به او گرويده‌‌اند نيست و من از تسليم‌شدگانم. آیا اكنون (ایمان می‌آوری) در حالى كه پيش از اين، نافرمانى می‌کردى و از تباهكاران بودى.» (یونس، آیات ۹۰ و 91)

افراد در این زمان می‌خواهند به دنیا برگردند و جبران مافات و از دست‌رفته‌ها کنند؛ ولی خدا می‌فرماید: «تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد مى‌ گويد پروردگارا مرا بازگردان تا شايد من در آنچه وانهاده‌‌ام كار نيكى انجام دهم، نه چنين است؛ اين سخنى است كه او گوينده آن است و پیشاپيش آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد.» (مؤمنون، آیات 99 و ۱۰۰)

بر این اساس درباره مرگ و ورود به عالم برزخ، در روایات از آن به قیامت هر کسی تعبیر شده است: «مَنْ ماتَ فَقَدْ قامَتْ قِيامَتُهُ‌؛ هركس بميرد، قيامتش برپا مى‌شود.» (بحارالانوار، ج 58، ص‌7) پس مرگ و برپایی قیامت کوچک هر کسی به همین سادگی همانند خوابیدن و بیدار شدن است. پیامبر(ص) می‌فرماید: پيامبر فرمود: بى‌گمان سرپرست، به اهل و قومش دروغ نمى‌گويد. سوگند به آن‌ كه مرا مبعوث ‌كرد، همان‌گونه كه مى‌خوابيد، مى‌ميريد؛ و همان طور كه بيدار مى‌شويد، برانگيخته خواهيد شد. (بحارالانوار، همان، ج‌7، ص‌47)

در قیامت صغرا هر کسی پس از بازخواست نکیر و منکر بر اساس ایمان و عمل خودش کیفر و پاداش می‌بیند و در عالم برزخ بهره‌هایی از بهشت یا دوزخ برزخی را خواهد برد؛ در این زمان شخص نمی‌تواند از شفاعت شفاعت کنندگان بهره‌ای برد؛ چنانکه در حدیث امام صادق(ع) است؛ زیرا شفاعت در قیامت صغری و عالم برزخ نیست، بلکه در قیامت کبری است. (الكافى، ج 3، ص 242)

اما قیامت کبرا، قیامت عمومی است و پس از پایان دنیا و جمع شدن آن اتفاق می‌افتد. در آن زمان است که شفاعت ممکن است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS