دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مثبت اندیشی

No image
مثبت اندیشی

کسی که بدون اندیشه و بصیرت به کاری دست می‌زند مانند مسافری است که در بیراهه می‌رود و او هر قدر بر سرعت مسیر خود می‌افزاید به همان نسبت از جاده اصلی دورتر می‌شود. این یک واقعت آشکار است که نوع تفکرها بر چگونگی برخورد با مسائل زندگی و خواسته‌های پیرامونی ما تأثیرگذار است و با کنترل بر ذهنیات خود می‌توانیم خوب زندگی کنیم و یا در مواقع ضروری هنگامی‌ که باید تغییر در رفتار خود ایجاد نماییم، اقدام شایسته ای داشته باشیم. اندیشیدن پیرامون برای شناخت راه حل‌های گوناگون در طول زندگی از مهم‌ترین کارهای انسان در تمام دوره‌های عمرش محسوب می‌شود و همواره نیز از مشکل‌ترین کارها است. ارزش فکر کردن آن قدر بالاست که گویند جهان هر کس به اندازه وسعت فکر اوست. می‌ توان گفت که ذهن انسان مثل چتر نجات است، فقط هنگامی‌ خوب عمل می‌کند که باز شده باشد. باز کردن چتر نجات باید قبل از احساس خطر صورت گیرد تا با آرامش بیشتری مأموریت ما انجام پذیرد و همچنین نیز استرس و تنش‌های هنگام خطر را به همراه نداشته باشد. پس بهتر است انسان قبل از احساس خطر بر اساس تجارب خود و دیگران در مورد آن بیندیشد و با رعایت اصول مترتب بر آن موانع احتمالی را خنثی کرده و با انگیزه بیشتر و روحیه ای شادتر زندگی کند. امام صادق (ع) می‌فرماید: کسی که بدون بصیرت و دانایی به کاری دست می‌زند مانند مسافری است که در بیراهه می‌رود و او هر قدر بر سرعت مسیر خود می‌افزاید به همان نسبت از جاده اصلی دورتر می‌شود. تفکر موجب بروز مسأله در زندگی فرد می‌شود و وجود مسأله در زندگی نقطه آغاز حرکت به سوی خودباوری و پذیرش همه ابعاد خود است. شناخت مسأله باید همواره مقدم بر پیدا کردن راه حل‌های مورد نظر ما باشد. با این کار، ذهن انسان به تکاپو می‌افتد و خود را به پاسخ لازم می‌رساند. ولی متأسفانه انسانها ندرتاً به تفکر و اندیشه پیرامون ابعاد مختلف زندگی خود می‌پردازند. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد معمولاً آن دسته افراد که می‌اندیشند به مراتب در پیشبرد برنامه‌های خود موفق‌تر خواهند بود. آنها در جریان تفکر برای شناخت بیشتر توانمندی‌ها و محدودیت‌های خود، روند زندگی را تغییر داده، برنامه‌ریزی بهتری می‌نمایند و هدف‌های مفید را در ذهن پرورش می‌دهند و همچنین استوار و مقاوم تا رسیدن به آن نیز تلاش می‌نمایند. انسان اندیشمند که میل زندگی کردن در او وجود دارد همانند یک هنرمند که به هنر خود می‌اندیشد، او نیز به همان شکل به زندگی توجه می‌کند. برخوردار بودن از تفکر برای بهتر زیستن باعث می‌شود که فرد به موفقیت‌های هر چه بیشتر در عرصه‌های مختلف زندگی بیندیشد و در این میان زمینه‌های مفیدی را برای شناخت بیشتر علائق خود و شکوفایی استعدادهای نهفته در وجود خویشتن فراهم آورد و با علم و آگاهی بیشتر به سمت دروازه‌های موفقیت در زندگی پیش برود. افراد معمولاً وقتی که خود را در محرومیت می‌بینند یا با شکست مواجه می‌شوند به ناچار برای رهایی از آن، به فکر کردن می‌پردازند و یا به دیگران پناه می‌برند تا از آن طریق بتوانند مشکل ایجاد شده را حل نمایند. چه بسا با تلاش خود و یا در اثر هم اندیشی و حمایت‌های فکری دیگران توانسته باشند خیلی بهتر از گذشته در مسیر زندگی تغییر وضعیت ایجاد نمایند. از فواید اندیشه این است که فرد به خوبی می‌تواند راه‌های جدیدی را برای زندگی مؤثر خود کشف نماید. در اثر اندیشیدن است که استعدادها شکوفا شده و ذهن خلاق بشر بیدار می‌شود و به واسطه تغییرات ایجاد شده به سمت زندگی سازنده و ثمربخش می‌رود.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS