دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مروری بر زندگی آیت‌الله مجتهدی تهرانی

ملامحمد علی مجتهد، معروف به آیت‌الله حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی، که ریاست علمی و مدیریت یک مدرسه علمیه در تهران را بر عهده داشت، از جمله علما و استادان اخلاق مشهور بود.
مروری بر زندگی آیت‌الله مجتهدی تهرانی
مروری بر زندگی آیت‌الله مجتهدی تهرانی

مروری بر زندگی آیت‌الله مجتهدی تهرانی

ملامحمد علی مجتهد، معروف به آیت‌الله حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی، که ریاست علمی و مدیریت یک مدرسه علمیه در تهران را بر عهده داشت، از جمله علما و استادان اخلاق مشهور بود.

وی در نهم مهرماه سال 1302 شمسی در تهران چشم به جهان گشود و در خاندانی با تقوا پرورش یافت. پدرش مرحوم محمد باقر از کاسبان معروف، با تقوا و متدین تهران و جدش مرحوم میرزا احمد از تجار مشهور و از مؤمنان و متدینان عصر خود بود. بعد از این دو، اجداد آیت‌‌الله مجتهدی همگی در کسوت روحانیت و از علمای گران‌قدر و مبلغان اسلام و از ائمه جماعات مشهور کاشان بودند.

از جمله اجداد وی آیات و حجج اسلام، حاج ملا محمد علی مجتهد، حاج ملا محمد باقر مجتهد و حاج ملا محمد کاظم مجتهد کاشانی را می‌توان نام برد.

صاحب کتاب لبا‌ب‌الالقاب، آیت‌الله مرحوم آخوند ملا حبیب الله شریف کاشانی، (م 1340 ق) درباره یکی از اجداد وی یعنی آیت‌‌الله حاج شیخ محمد‌ علی مجتهد کاشانی می‌نویسد: «او فرزند حاج محمد باقر کاشانی است. آیت‌‌الله حاج محمد ‌علی مجتهد کاشانی عالمی فاضل و مدرسی بزرگوار در علوم شرعی و عقلی بود، به حدی که فضل و علم و زهدش بر دیگران مسلم و آشکار بود. آن مرحوم فرزندی داشت به نام حاج ملا ابوالقاسم که او هم حکیم و منجمی زبردست بود. من آن فرزند را دیده بودم و در تهران فوت کرد (و در اطراف چهار راه مولوی که در آن زمان قبرستان بود، دفن شد). مرحوم آیت‌‌الله حاج محمد ‌علی از شاگردان فقیه عالی‌قدر آیت‌الله سید محمد تقی کاشانی بود و او از شاگردان عالم ربانی و معلم اخلاق حاج ملا احمد نراقی است. ملااحمد نراقی استاد شیخ مرتضی انصاری بودند و وقتی که از رحلت آیت‌الله سید ‌محمد تقی کاشانی با خبر شدند، از شدت حزن و اندوه و با صدای رسا و بلند به شدت گریه کرده و از فقدان آن عالم بزرگوار تأسف خوردند.»

آیت‌‌الله مجتهدی در سال 1362 قمری و در سن نوزده سالگی به کسوت روحانیت درآمد. پیش از آن در بازار تهران مشغول به کار بود و پدرش، مرحوم محمد باقر، راضی نبود که فرزندش طلبه شود، ولی بر اثر عشق و علاقه زیادی که استاد به علم و دانش داشت، به طلبگی روی آورد.

با توجه به مخالفت پدر، با سختی بسیار در لباس روحانیت به تحصیل علم پرداخت و پس از سال‌ها نه تنها پدر راضی شد، بلکه به وجود چنین فرزندی افتخار می‌کرد.

وی پنج سال بعد در سال 1367 قمری و در سن 24 سالگی ازدواج کرد و در همین سال دروس رسائل و مکاسب را نزد آیات و حجج اسلام فاضل (پدر مرحوم حضرت آیت‌الله فاضل لنکرانی)، سید ‌حسین قاضی و آقا شیخ قاسم نحوی امتحان داد و با موفقیت به اتمام رساند. پس از نزدیک به دو سال در سن 26 سالگی و در سال 1369 قمری امتحان کفایه و بخشی از درس خارج را با موفقیت گذراند.

آیت‌الله مجتهدی در کنار تحصیل، به تدریس کتب حوزوی هم می‌پرداخت و زمانی که از قم به تهران آمد، شب‌ها در مسجد‌ امین‌الدوله، محل تدریس و اقامه نماز مرحوم حاج شیخ محمد حسین زاهد، بود، صبح و عصر به امر تدریس اشتغال داشت. از آنجا که مرحوم حاج شیخ محمد ‌حسین زاهد در اواخر عمر و با وجود کهولت سن به سختی مشغول تعلیم و تربیت طلاب بود، از آیت‌الله مجتهدی خواست که افزون بر تدریس، شب‌ها هم منبر برود. آیت‌الله مجتهدی در طول دو سال، شش جزء نخست قرآن را با بهره گیری از تفسیر‌ برهان، که مبنای تفسیری‌اش بود، برای مردم تفسیر ‌کرد.

وی صبح‌ها در مسجد مرحوم حاج سید عزیزالله بازار تهران به تدریس کتب ادبیات و فقه برای طلاب می‌پرداخت و بعد از ظهر‌ها نیز برای کسانی که روزها شاغل بودند و بعد از ظهرها درس می‌خواندند، کتب حوزوی از قبیل مطول، سیوطی، مغنی و منطق را تدریس می‌کرد.

دو سال بعد و در 21 محرم سال 1372 قمری، ثلمه‌ای در جهان اسلام به وجود آمد و آن رحلت عارف زاهد و معلم اخلاق، حاج شیخ محمد حسین زاهد بود.

آیت‌الله مجتهدی پس از گذشت سه سال از درگذشت آن عالم بزرگوار همچنان به تدریس در مسجد مرحوم حاج سید‌ عزیز‌الله مشغول بود تا آن‌که عده‌ای از علماء و مردم متدین از وی درخواست کردند که حوزه علمیه را به مسجد مرحوم حاج ملا جعفر منتقل کنند که در آن زمان انبار خاک ذغال و خمره ترشی کاسبان محل بود. تاجران و مردم با علما مشورت کردند و به این نتیجه رسیدند که آیت‌‌الله مجتهدی به دلایلی برای ادامه راه مرحوم حاج شیخ محمد حسین زاهد نسبت به سایر علما ارجحیت دارد؛ بنابراین به همت علاقه مندان آیت‌الله مجتهدی توانست حوزه علمیه فعلی را که در خیابان پانزده خرداد شرقی ـ کوچه شهید مرتضی کیانی ـ کوچه مسجد آقا وقرار دارد، تأسیس کند.

* استادان مرحوم آیت‌الله مجتهدی تهرانی

دروس ادبیات عرب: آیت‌الله حاج شیخ علی‌اکبر برهان

کتاب مطول: نزد آیت‌الله محمد جواد خندق‌آبادی و آیت‌الله سید مرتضی علوی فریدونی

منظومه حاج ملا هادی سبزواری: علامه طباطبایی(ره)

کتاب لمعتین: آیات و حجج اسلام شهید صدوقی، محمد جواد خندق‌آبادی و شیخ عبدالرزاق اصفهانی

رسائل: آیت‌الله شیخ محمد جواد خندق آبادی

مکاسب: آیت‌الله سید محمد صادق طباطبایی

کفایه جلد اول: حضرت آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی

کفایه جلد دوم: آیت‌الله سید صادق شریعمتداری

درس خارج به مدت یک سال: نزد آیت‌الله حاج آقا حسین بروجردی

درس خارج به مدت یک سال: نزد آیت‌الله سید محمد رضا گلپایگانی

درس خارج به مدت یک سال: نزد آیت‌الله حاج شیخ عباسعلی شاهرودی

درس خارج به مدت دو سال: نزد آیت‌الله شیخ محمد رضا تنکابنی

و درس خارج به مدت شش سال: در محضر آیت‌الله سید احمد خوانساری

درس اخلاق: نزد حضرت امام خمینی(ره) در مدرسه فیضیه قم و حجت‌الاسلام و المسلمین مرحوم حاج سید حسین فاطمی قمی.

منبع:

خبرگزاری رسا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS