دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مسواک کردن

مسواک کردن باعث پاکی دهان وخوشنودی پروردگار متعال است . وخداوند آنرا از آداب وسنتهای موکد قرار داده است ،‌در آن منافع وفوائدی برای ظاهر بدن وباطن انسان می باشد ،‌که نزد شخص عاقل از شماره بیرون است.
مسواک کردن
مسواک کردن

نویسنده : امام صادق علیه السلام

مسواک کردن باعث پاکی دهان وخوشنودی پروردگار متعال است . وخداوند آنرا از آداب وسنتهای موکد قرار داده است ،‌در آن منافع وفوائدی برای ظاهر بدن وباطن انسان می باشد ،‌که نزد شخص عاقل از شماره بیرون است. پس چنانکه بوسیله مسواک آلودگیهای دندانهای خود را که از طعام وخوراک ایجاد شده است ،‌پاک می کنی ،‌همینطور آلودگیهای ناشی از معاصی وخطاهای قلبت را بوسیله تضرع و زاری وخشوع وشب بیداری واستغفار رد سحرگاهان پاک گردان وبرای خدا ظاهر وباطنت را از تیرگی مخالفت از امر خدا وانجام محرمات از سر اخلاص پاک گردان ،‌که رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم با نقل این جمله برای افراد بیدار ،‌مثلی فرموده اند و آن اینکه : مسواک یکی از نباتات لطیف و نظیف است و شاخه ای از درخت عذب مبارک می باشد. ودندانها را خداوند متعال در دهان انسان قرار داده است که آلت جویدن وسبب میل واشتها به طعام ونیکی وضع معده می باشد و دندانها جوهری صاف می باشند که در اثر جویدن طعام آلوده شده ،‌وطعم بوی دهان را تغییر داده ، وفسادی از آن در فکر انسانی ایجاد می شود . وچون انسان با آن چوب لطیف آن جوهر صاف (دندانها)را مسواک کرد ،‌آن تغییر وفسادی که عارض شده بود، برطرف شده ودندانها و دهان انسان بصورت اول برمی گردد.

وهمچنین است قلب انسان زیرا که خداوند متعال قلب انسان را پاک و صاف آفریده است، تفکر وذکر وتوجه به هیبت وعظمت الهی را غذای آن قرار داده است. و چون این قلب پاک به غذاهای غفلت و کدورت ، آلوده گشت به وسیله توبه کدورتها صیقل داده می شود واز طریق انابه ،‌از ناپاکی ها پاک می شود، وبه حالت اولی وجوهر اصلی صاف خود بر می گردد.خداوند متعال می فرماید:

خداوند توبه کنند گان و آنان که خودشان را پاک وطاهر می نمایند را دوست دارد.و رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم ما را به مسواک کردن ظاهر دندانها امر فرمودند وبا این گفته در حقیقت مثلی را اراده کرده اند که هرکسی از دید عبرت به این مثلها بنگرد و مفاهیم اصلی وفرعی آنها را بیرون کشد ، خداوند برای او چشمه های حکمت را می گشاید وزیادت آن از فضل خداست که خداوند ، پاداش نیکوکاران را ضایع نمی سازد. [1]

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ،‌مؤلفین :اخلاق نظری ،مهدی حائری تهرانی، اخلاق عملی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)
    پی نوشت:
  • [1] . بنیادهای اخلاق اسلامی ص 124

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS