دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مکان نماز گزار

در مکان نماز، آن گونه حاضر شو گویا که در مقابل بزرگترین پادشاه حاضر شده ای و طالب مناجات و تضرع بسوی او و متقاضی خشنودی و نظر رحمت او هستی ، ‌پس بنگر و برای اینکار مکانی متناسب هم چون مساجد شریف و مشاهد مطهر را در حد امکان برگزین ، که خداوند متعال ، همانطور که محضر پادشاهان، وسیله تقرب به آنان است ، اینگونه مکانها را محلی برای اجابت وقبول و رحمت و نیز معدنی برای رضایت و مغفرت خود قرار داده است.
مکان نماز گزار
مکان نماز گزار

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

شهید ثانی دراین باره می گوید:

«در مکان نماز، آن گونه حاضر شو گویا که در مقابل بزرگترین پادشاه حاضر شده ای و طالب مناجات و تضرع بسوی او و متقاضی خشنودی و نظر رحمت او هستی ، ‌پس بنگر و برای اینکار مکانی متناسب هم چون مساجد شریف و مشاهد مطهر را در حد امکان برگزین ، که خداوند متعال ، همانطور که محضر پادشاهان، وسیله تقرب به آنان است ، اینگونه مکانها را محلی برای اجابت وقبول و رحمت و نیز معدنی برای رضایت و مغفرت خود قرار داده است. در این مکان ، با وقار و آرامش ، و مراقبت در خشوع و انکسار قدم گزار ، و از مقام ربوبی بخواه تا تو را از بندگان خالصش قرار دهد و به بندگان در گذشته با اخلاص خویش ملحق نماید. مراقب باش ، گویا از پل صراط عبور می کنی ، حالت خویش را بین خوف و رجا و رد و قبول خدای متعال قرار ده تا قلبت خاشع ، و فکرت خاضع شود وسزاور فیض رحمت الهی تو را فرا گیرد وتوجهات حق بر تو نازل شود.[1]»

امام صادق علیه السلام فرموده :

«هر گاه به درب مسجد رسیدی ، پس متوجه باش که تو به درگاه سلطان بزرگی رسیده ای ، که به بارگاهش جز پاکان گام نمی نهند و به مجالست و انس با او جز صدیقین اذن نمی یابند، پس به بارگاه خدمت و عبادتش ، قدم گزار که در مقابل هیبت پادشاهی قرار داری، که اگر در انجام آداب و وظایف لازم ، کوتاهی نمایی در خطر بزرگی می باشی. و بدان که خداوند متعال قادر به انجام هر رفتاری با توست ، خواه آن رفتار از سر عدلش باشد یا به علت فضل ورحمتش . پس اگر به موجب فضل و رحمت خود با تو مهربانی و عطوفت کرده البته طاعت کمی را از تو قبول کرده ، و در مقابل عملی قلیل ، جزای کثیر و اجر بسیاری به تو عطا کرده است. واگر بخواهد موافق عدل با تو رفتار کرده ، صدق و اخلاص از تو طلب نماید، در این صورت تو محجوب و از پیشگاه جلال او مردود خواهی شده، هرچند که اعمال تو بسیار باشد و خداوند متعال آنچه را که بخواهد بجا خواهد آورد.

پس در آن هنگام ، به عجز و تقصیر و فقر خود در حضور او اعتراف کن ، زیرا تو می‌خواهی که به عبادت او بپردازی و با او انس گیری . اسرار سینه خود را بر او فاش کن و آگاه باش که آشکار و پنهان مردم ،‌ بر او مخفی نیست و بمانند نیازمندترین بندگان خدا در پیشگاه او باش . وقلب خود را از هر چیزی که تو را مشغول ساخته و قلب تو را از او محجوب می کند، خالی ساز ، زیرا او بنده ای را می پذیرد که خالص و پاک و صاف باشد. پس بنگر که نام تو در کدام دفتر ثبت شده ، بیرون می آید. پس اگر حلاوت وطعم خوش مناجات با خدا را چشیده و لذت مخاطبه و گفتگوی با او را درک کرده واز جام رحمت وکرامت او که همه در اثر توجه وحسن افعال واجابت او بر تو صورت می گیرد نوشیدی ، هر آینه برای بندگی و خدمت او آماده شده ای . پس به مسجد ، داخل شو که اجازه ورود داری ودر امان هستی ، و اگر این گونه نیست ، پس توقف کن مانند توفق ان بیچاره ای که راههای نجات ، به او بسته شده ، و امال او کوتاه گشته ، ومدت زندگی او سپری شده است . پس اگر خداوند متعال در این صورت ، از تو خلوص نیت درپناهندگی بسویش مشاهده نمود، البته با نظر مهربانی و لطف و رحمت در تو خواهد نگریست ، و تو را به آن عملی که دوست داشته و از آن خشنود است ، توفیق خواهد داد . زیرا خداوند ، کریم است و دوست دارد که به بندگان مضطری که به درگاه او رو آورده اند و رضایت او را جستجو می کنند، لطف و کرامت نمایند که خود می فرماید: «آیا چه کسی است که سخن بیچارگان را بداند هنگامی که او را می خوانند ، پا سخ دهد و بدیها ار از آنها دور سازند؟[2]‌-[3]»

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)

    پی نوشت:
  • [1] . اسرار الصلوه ، صفحه 184
  • [2] .سوره نمل ، آیه 62
  • [3] . مصابح الشریعه و مفتاح الحقیقه ، شرح عبدالرزاق گیلانی ، باب دوازدهم ، صفحه 86.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS