دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نشانه ها و صفات مؤمنان

No image
نشانه ها و صفات مؤمنان

 امام صادق(ع) فرمود: هر كه از نيكى خود شادمان و از بدى خويش بدحال گردد او مؤمن است.امام صادق(ع) فرمود: همانا مؤمن كسى است كه چون خشم كند از حق نگذرد و چون راضى و خشنود گردد در باطل قدم ننهد و چون قدرت يابد بيشتر از حق خود نگيرد.امام صادق(ع) فرمود:سه چيز از علامات مؤمن است: علم به خدا و [دوستى با] هر كه خدا دوستش مى دارد و [دشمنى با] هر كه خدا دوستش نمى دارد.

 رسول خدا ـ صلى اللّه عليه و آله ـ فرمود: مؤمن مانند درختى است كه برگش در زمستان و تابستان فرو نريزد: گفتند يا رسول الله! آن چه درختى است؟ فرمود: درخت خرما.

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن بردبارى است كه نادانى نورزد و اگر نسبت به او نادانى ورزند بردبارى كند و ستم نكند و اگر به او ستم كنند ببخشد و بخل نورزد و اگر نسبت به او بخل ورزند صبر كند.

امام باقر(ع) فرمود: مؤمن از كوه محكم تر است زيرا از كوه چيزى برگرفته شود ولى از دين مؤمن چيزى گرفته نشود.

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن يارى كردنش نيكو و خرجش سبك است، زندگى اش را خوب اداره مى كند و از يك سوراخ دوبار گزيده نمى‌شود [يعنى از يك راه دوبار گول نمى خورد بلكه در همان بار اول عبرت مى گيرد].

امام كاظم(ع) مى فرمود: چنين نيست كه هر كه به ولايت ما معتقد شد مؤمن باشد بلكه آنها همدم مؤمنين قرار داده شده اند.

امام صادق(ع) مى فرمود:براى مؤمن سزاوار نيست كه از ترس و وحشت با برادر و غير برادرش مأنوس شود.  مؤمن در دينش عزيز و قدرتمند است. (يعنى عزت و شرافت دينش از هر همدمى براى او بهتر و بالاتر است).

امام صادق(ع) فرمود: مؤمن در كنار مؤمن آرامش مى يابد چنانكه تشنه با آب سرد آرامش مى يابد.توضيح: چنانچه شخص تشنه از فراق آب اضطراب و پريشانى دارد و همواره جوياى آن است و چون آب را پيدا كرد دلش آرام مى گيرد مؤمن هم از فراق مؤمن پريشان است و چون او را پيدا كند دلش آرام شود و خاطر جمع گردد پس اين كلام از باب تشبيه معقول به محسوس است.

 امام باقر(ع) فرمود: همانا خدا به واسطه يك مؤمن نابودى را از يك قريه دفع مى كند. و فرمود: به منطقه اى كه هفت مؤمن در آن باشند عذاب نرسد.

امام باقر(ع) مى فرمود: هرگاه مؤمن بميرد به شماره ربيعه و مضر [دو قبيله بزرگ عرب] شياطينى كه به او مشغول بوده اند بر همسايگانش راه يابند. (يعنى مؤمن سنگر استوار و مقاومى در برابر شياطين است و با رفتن او اين سنگر و سد دفاعى شكسته مى‌شود.) امام صادق(ع) فرمود: مؤمن مانند كفه ترازوست كه هر چه بر ايمانش بيفزايد بر بلايش افزوده شود. امام صادق(ع) مى فرمود: بر مؤمن چهل شب نگذرد جز آنكه پيشامدى برايش رخ دهد كه غمگينش سازد و موجب بيدارى اش گردد.توضيح: يعنى متذكر شود كه آن پيشامد به سبب گناهى است كه از او سرزده و توبه كند چنانكه خداى تعالى فرمايد: (ما اصابكم من مصيبه فبما كسبت ايديكم) و نيز متذكر شود كه خدا قادر است آن بلا را از او بگرداند پس دعا و تضرع كند و نيز متذكر پستى و خوارى دنيا شود كه چگونه به كدورت و مصائب آميخته است و به آخرت رغبت كند كه مكان قدس و تنزه است.

امام صادق(ع) مى‌فرمود: خدا مؤمن را از بلاهاى تكان دهنده دنيا ايمن نساخته ولى او را از كوردلى دنيا [كه به سبب آن حق را تشخيص ندهد] و شقاوت آخرت ايمن ساخته است.رسول خدا(ص) فرمود: حكايت مؤمن حكايت ساقه گياهى است كه باد آن را به اين سو و آن سو كج مى‌كند،  مؤمن را هم دردها و بيماريها خم مى كند.امام صادق(ع) فرمود: سخت ترين مردم از لحاظ بلا و گرفتارى پيغمبرانند سپس كسانى كه در پى آنانند و سپس كسى كه از ديگران بهتر است و به همين ترتيب.امام صادق(ع) فرمود: چون خدا بنده‌اى را دوست بدارد او را در بلا غوطه ور سازد اى سُدير! ما و شما صبح و شام با آن دم سازيم. امام صادق(ع) فرمود: اجر بزرگ با بلاى بزرگ است و خدا هيچ قومى را دوست نداشته جز آنكه آنان را [با گرفتاريها] آزموده است. امام باقر(ع) فرمود: مؤمن در دنيا به اندازه دينش گرفتارى ببيند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS