دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نقطه‌عطف سنت ایرانی جمع فرهنگ و طبیعت است

No image
نقطه‌عطف سنت ایرانی جمع فرهنگ و طبیعت است رئیس مرکز اسلامی هامبورگ گفت: مبنای سال نو پارسیان نوروز و بهار طبیعت است. این یک نقطه بسیار روشن در فرهنگ پارسی است که میان فرهنگ و طبیعت، توازن و تعامل برقرار کرده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، مراسم ویژه دیدار نوروزی درآغاز سال نو با حضور عده کثیری از مسلمانان‌ فارسی‌زبان و ایرانیان در روز پنجشنبه اول فروردین ماه در مرکز اسلامی هامبورگ با شکوه خاصی برگزار شد.
در این مراسم سید عباس حسینی قائم مقامی، رئیس مرکز اسلامی هامبورگ، با اشاره به آغاز سال نو در میان اقوام مختلف، به تشریح سنت عید نوروز به عنوان آغاز سال نو در برخی کشورهای آسیایی و نیز تعامل و درهم آمیختگی بین فرهنگ نوروز باستانی ایران با فرهنگ اسلامی پرداخت.
وی در بخشی از سخنان خویش گفت: آغاز سال نو در بین اقوام مختلف متفاوت است. مسیحیان میلاد حضرت عیسی (ع) مبنای آغاز سال نو خود قرار داده‌اند که به‌نوعی نشان‌دهنده هویت مسیحی مغرب‌زمینیان است . در کشورهای اسلامی نیز هجرت پیامبر اسلام از مکه به مدینه مبنای سال نو قرار داده شده است که این نیز بیانگر نقشی است که هجرت پیامبر در تحول فکری و فرهنگی کشورهای اسلامی و به طور مشخص سرزمینهای عربی داشته است.
او افزود: اما مبنای سال نو پارسیان نوروز و بهار طبیعت است و همزمان با تحولاتی است که در متن طبیعت رخ می‌دهد و تنها آغاز سال نوی که برگرفته از طبیعت است و ناشی از امور قراردادی و اعتباری نیست همین سال نو شمسی است. این یک نقطه بسیار روشن در فرهنگ پارسی است که میان فرهنگ و طبیعت، توازن و تعامل برقرار کرده است.
رئیس مرکز اسلامی هامبورگ در بخش دیگری از سخنانش از آغاز سال نو به عنوان یک فرصت جدید برای بررسی و محاسبه اعمال و رفتارهای خوب و بد سال گذشته یاد کرد.
منبع: مهرنیوز

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS