دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نیمه شعبان همتای شب قدر

همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر ایام ماه پر برکت رمضان فضیلت دارد، شب و روز نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام ماه پرعظمت شعبان پیدا کرده است.
No image
نیمه شعبان همتای شب قدر
نیمه شعبان و فضیلت شب و روز آن   صبح میلاد:  سحرگاه نیمه شعبان سال 255 هجری قمری با طلوع خورشید، وجود حضرت خاتم الأوصیاء و خاتم الأولیاء، قطب دایرۀ امکان، واسطۀ زمین و آسمان، حضرت بقیّة الله الأعظم (ارواح من سواه فداه) منوّر و با نسیم دل انگیز حضورش، عالم امکان عطرآگین گشت و بدین ترتیب زمینۀ تحقق وعدۀ خدای سبحان در پیروزی مستضعفان و امامت آنان فراهم شد. «و نرید أن نمنّ علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم أئمةً و نجعلهم الوارثین»(قصص/ 5) «ما مى‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روى زمین قرار دهیم!»   فضیلت نیمۀ شعبان: وقتی امام معصوم علیه‌السلام به دنیا می‌آید و به عبادت دیگر: انسان کاملی از مخزن غیب تنزّل پیدا می‌کند مانند آن است که قرآن کریم از مخزن غیب الهی تنزّل پیدا کند و چون قرآن و عترت دو ثقل ثقیل و وزنۀ نظام آفرینش هستند که از یکدیگر جدایی ندارند حکم هر یک همانند حکم دیگری است. از این رو اگر نزول قرآن لیلة القدر را پربرکت می‌کند، میلاد مبارک عصارۀ خلقت نیز نیمۀ شعبان را مبارک می‌گرداند چنان‌که همین جدایی ناپذیری سبب می‌شود که عظمت لیلة‌القدر و شب نیمۀ شعبان از یکدیگر جدایی ناپذیر باشند.  به این جهت در روایات می‌بینیم همان‌طور که شب و روز قدر نسبت به سایر لیالی و ایام شهر الله المبارک فضیلت پیدا کرده است شب و رزو نیمۀ شعبان المعظم نیز به برکت بروز و ظهور عصارۀ آفرینش از خزانۀ غیب‌الهی، برجستگی خاص در میان سایر لیالی و ایام شهر الرسالة و النبوة پیدا کرده است. لذا نه تنها دربارۀ شب قدر آمده است که در این شب دعای هیچ کس ردّ نمی‌شود مگر آن که عاقّ والدین، قاطع رحم، شارب الخمر باشد یا در قلبش عداوت مؤمن باشد بلکه از نبی اکرم صلی الله علیه وآله و امام صادق علیه‌السلام رسیده است که خدا در شب نیمۀ شعبان به اندازۀ موی گوسفندان قبیلۀ بنی کلب، بندگانش را می‌آمرزد. (بحارالانوار/ ج 94، ص 86) وقتی از خامس الحج، حضرت باقرالعلوم علیه‌السلام راجع به فضیلت شب نیمۀ شعبان سؤال شد. فرمودند: با فضیلت‌ترین شب بعد از لیلة القدر شب نیمۀ شعبان است و خدا در این شب فضل خود را بر بندگانش ارزانی می‌دارد و با منّ و کرم خود، آن‌ها را می‌آمرزد، پس برای قرب به خدای سبحان در این شب تلاش و کوشش کنید، خود خدا قسم یاد کرده است که هیچ سائلی را تا وقتی که أمر ناپسند و گناهی طلب نکند، محروم نگرداند.  آن‌گاه فرمود: این شب، شبی است که خدای سبحان برای ما اهل بیت قرار داده به إزای لیلة القدر که برای پیامبر اکرم صلی‌الله علیه‌وآله قرار داده است. (بحارالانوار/ ج 94، ص 85 و ج 96/ ص 409) لذا برخی از بزرگان برای تشریح این فضیلت فرموده‌اند: «شب نیمۀ شعبان نیز در حدّ خود شب قدر است، چون اگر شب‌های سه‌گانۀ ماه مبارک رمضان، ظرف نزول قرآن کریم است، شب نیمۀ شعبان، ظرف تجلّی قرآن ناطق از ماورای طبیعت به نشأة طبیعت و جهان مادّی است». در روایات نیز تعابیری هست که با قدر بودن شب نیمۀ شعبان تناسب دارد.
عصاره خلقت

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS