دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ: بخشش گناهان

No image
پرسش و پاسخ: بخشش گناهان

پرسش: عوامل بخشش گناهان از منظر قرآن کريم کدام است؟

پاسخ:در قرآن کريم عواملي براي بخشش گناهان بيان شده، از جمله:

1- توبه واقعي و استغفار و جبران و اصلاح گذشته، «الاالذين تابوا و اصلحوا و بينوا فاولئک اتوب عليهم و انا التواب الرحيم» (بقره- 160) البته توبه کتمان حق، بيان کردن آن و توبه ترک نماز، قضاي آن و توبه تلف کردن مال مردم، پرداخت آن است.

2- ترک گناهان کبيره سبب بخشايش ساير گناهان است. «ان تجتنبوا کبائر ما تنهون عنه نکفر عنکم سيئاتکم» اگر از گناهان بزرگي که از آن نهي مي شويد، پرهيز کنيد، گناهان کوچک شما را مي پوشانيم. (نساء، 31)

3- انجام دادن کارهاي نيک، «ان الحسنات يذهبن السيئات» حسنات، سيئات (و آثار آنها را) از بين مي برند.

4- نماز جماعت، در حديث مي خوانيم: شخصي پس از نماز، خدمت پيامبر(ص) رسيد و گفت: من خلافکارم! مرا حد زده و تنبيه کنيد! حضرت فرمود: چون در نماز جماعت شرکت کرده اي خدا تو را مي بخشد؛ البته حساب مال مردم جداست.

5- پاک کردن مال از حرام، از امام صادق عليه السلام سؤال شد:

شخصي از راه طاغوت دارايي و درآمدي را به دست آورده و به فقرا کمک مي کند و آيه «ان الحسنات يذهبن السيئات» (هود- 114) را دستاويز قرار مي دهد.

حضرت فرمود: «ان الخطيئه لاتکفر الخطيئه» (تفسير نور، ج 5، ص 391، به نقل از تفسير کنزالدقائق) با گناه نمي توان گناهي را پوشاند. آنچه را به دست آورده، مال حرام است و تصرف در مال حرام - به هر شکل- حرام است.

6- گذشت از خطاهاي مردم، قرآن ابتدا مي فرمايد: «وليعفوا و ليصفحوا» سپس می‌فرمايد: «الاتحبون ان يغفرالله لکم» (نور- 22) مردم بايد از خطاي يکديگر بگذرند، کدورت ها را کنار بزنند، آيا دوست نداريد که خداوند شما را ببخشايد؟

روزنامه كيهان، شماره 21102 به تاريخ 18/4/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS