دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونگی عبادت كيفی سلمان

No image
چگونگی عبادت كيفی سلمان

حكايت خوبان

برگرفته از: 1- بحارالانوار، ج22، ص317

امام صادق(ع) فرمود: روزي پيامبر اسلام(ص) به ياران خود فرمود: کدام يک از شما تمام روزها را روزه مي دارد. سلمان گفت: من، يا رسول الله. پيامبر(ص) پرسيد: کدام يک از شما تمام شبها را به عبادت مي گذراند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله. حضرت پرسيد: آيا کسي هست از شما که روزي يک بار قرآن را ختم کند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله.

يکي از حاضران که جواب هاي سلمان را خودستايي و فخرفروشي مي پنداشت، گفت: اکثر روزها ديده ام که سلمان روزه نيست، بيشتر شب را هم مي خوابد و بيشتر روز را به سکوت مي گذراند، پس چگونه هميشه روزه است، و هر شب براي نيايش با خدا بيدار مي ماند و روزي يک بار قرآن را ختم مي کند؟!

پيامبر گرامي(ص) فرمود: ساکت باش! تو را با همسان لقمان چه کار؟! اگر مي خواهي چگونگي اش را از خود سلمان بپرس تا خبر دهد!

سلمان گفت: در ماه سه روز روزه مي گيرم و خداوند فرموده است: هر کس عمل نيکي انجام دهد پاداش ده برابر دارد. از طرف ديگر، روز آخر شعبان را روزه گرفته و آن را به روزه ماه رمضان متصل مي کنم، و هر کس چنين کند، پاداش روزه هميشه را دارد. از رسول خدا شنيدم که فرمود: هر کس با طهارت بخوابد، در ثواب چنان است که تمام شب را عبادت کرده باشد. اما ختم قرآن: رسول خدا(ص) فرمود: هر کس يک بار سوره «قل هوالله» را بخواند، پاداش يک سوم قرآن را دارد و هر کس دو بار بخواند، دو ثلث قرآن را خوانده است، و هر کس سه بار بخواند، گويا قرآن را ختم کرده است، و نيز حضرت فرمود: يا علي! هر کس تو را با زبان دوست بدارد يک سوم ايمانش کامل شده، هر کس با دل و زبان دوست بدارد، دو ثلث ايمان او کامل شده، و هر کس با دل و زبانش دوستت بدارد و با دست هم ياري ات کند، تمام ايمان را به دست آورده است. (1)

روزنامه كيهان، شماره 21724 به تاريخ 26/6/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS