21 شهریور 1387, 0:0
قال علی(علیه السلام):
«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ» (غرر الحکم و درر الکلم، ج1، ص 416)
امام علی(علیه السلام) فرمود:
«روزه جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید»
یک طبیب روسی براساس تجربیات و بدعت، بحث «روزه درمانی» را مطرح کرد و روزه درمانی هم نمود؛ ولی مسلمانان از منابع و مبانی بزرگ اسلامی چنین استفاده‌هایی را نبردند و از غریبه‌ها، سبقت نگرفتند! آیا از کلام زیبای حضرت امیر (ع) «روزه درمانی و درمان هر بیماری» بدست نمی‌آید؟ ! معنای دقیق و عمیق این حدیث نورانی چه میتواند باشد؟
علی(علیه السلام)می فرمایند:
اگر «جان» انسان روزه باشد، حواس پنجگانه، برای همیشه حواسش جمع خواهد بود و به سوی پلیدیها و زشتیها، پا نخواهد نهاد .
آیا با عمل به این حدیث زیبا تمام بیماریهای روانی و فراروانی درمان نمی‌گردد؟! آیا در صورت عمل به اینگونه روایات، جوامع انسانی به مدینه فاضله تبدیل نمی‌گردد؟ !
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان