هدف گيری دنيا برای سالك غفلت از حكم وجدان

(بدان اي سالک راه خدا!) وجدان مربوط به عالم شهود و دنيا است. وجدان و شهود همه ما از دنيا اين است، که هيچ کس در دنيا نمانده و همه از اين سراي مادي رفته اند، ابزار دنيايي نيز در دست هيچ کس باقي نمانده است و براي کسي هم خلود و جاودانگي را به همراه نداشته است. اين التذاذات دنيوي در مقاطع مختلف زندگي رو به ضعف مي رود و هر چه که انسان پا به سن مي گذارد و جلوتر مي رود، التذاذاتش کاسته مي شود، و به جايي مي رسد که نه از غذا لذت مي برد و نه از شهوت جنسي. آيا اين شهود و وجدان همه انسان ها نيست؟!

پس اين چه هدفي است که انسان براي خود انتخاب مي کند؟! (1)

1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی، ص 219

روزنامه كيهان، شماره 21202 به تاريخ 17/8/94، صفحه 6 (معارف)