باب استجابت دعا

حضرت موسي(ع) بر مردي گذشت، در حالي که دستش را به سوي آسمان بلند کرده بود و خدا را دعا مي کرد (و طلب حاجت مي نمود.) سپس براي انجام کار خود يک هفته غايب شد، بعد که برگشت، باز آن مرد دستش همچنان به سوي آسمان بلند بود و دعا مي کرد، موسي(ع) گفت: اي خداي من! اين بنده تو است که دستش را به سوي تو بلند نموده و حاجتي از تو مسئلت مي نمايد، و از تو طلب مغفرت مي کند از يک هفته پيش و تو برايش استجابت ننموده اي.

خداوند به حضرت موسي(ع) وحي کرد: اي موسي! اگر او، آن اندازه مرا بخواند که دستانش بيفتد و يا قطع شود، و يا زبانش بند بيايد، باز دعايش را اجابت نخواهم کرد تا از دري به سوي من بيايد که امرش نموده ام. (و آن باب پيامبران و اوصياي خداوند است). (1)

1- سخن خدا «کليات احاديث قدسي» آيت الله سيدحسن شيرازي، ص 135

روزنامه كيهان، شماره 21102 به تاريخ 18/4/94، صفحه 6 (معارف)