سلوك عارفانه:‌مراتب حيای سالك

(بدان اي سالک راه خدا!) حياء از اوائل درجات خاصه است و وجود آن بستگي به تعظيم و تکريم محبوب دارد و بر سه درجه است:

درجه اول وقتي حاصل مي گردد که سالک حق متعال را ناظر حال خويش بداند، اين درجه از حياء سالک را به تقبيح جنايات وادار کرده، به حفظ زبان از شکايات مجبور و به مجاهده مشغول مي سازد.

درجه دوم از حياء وقتي حاصل است که سالک احساس تقرب نمايد. اين حياء سالک را به مقام محبت کشانيده، به او روح انس مي دهد و معاشرت با خلق را بر او ناگوار مي سازد.

درجه سوم حياء از مشاهده نور حق است. با اين حيا هيبتي همراه است که سالک را براي هميشه از بلاي تفرقه حفظ و او را تا مقام «جمع» رهبري مي کند. اين حياء و اين هيبت هيچ گاه از سالک دور نمي گردد. (1)

1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج 2، ص 55

           روزنامه كيهان، شماره 21124 به تاريخ 15/5/94، صفحه 6 (معارف)