کرامات

کرامات

از جمله حقایقى که مؤیّد حالات معنوى و سلامت نفس میرزا طاهر تنکابنى است ماجراى طىّ الارض وى همراه با استادش مرحوم صهباى قمشه اى است. نقل کرده اند استاد قمشه اى با این شاگردش در تهران، سه راه امین حضور، بهم مى رسند. آقا محمّد رضا به میرزا مى گوید: آیا مایل هستید با هم به زیارت حضرت فاطمه معصومه(علیها السلام) در قم برویم، میرزا طاهر مى گوید: امشب شب جمعه است، و مهمان دارم و نمى توانم بیایم. آقا محمّد رضا مى گوید: من شما را به زیارت در قم مى برم و به گونه اى بر مى گردیم که به موقع از مهمانان خود پذیرایى کافى بکنید و در این لحظه دست او را مى گیرد و مى گوید: چشمان خود را هم بگذارید، میرزا چنین مى کند بعد آقا محمّد رضا مى گوید: صلوات بفرستید و او هم این ذکر را بر زبان جارى مى سازد. میرزا طاهر مى گوید: ناگهان خود را در قم و در جوار ضریح حضرت فاطمه معصومه یافتم بعد از خاتمه زیارت آقا محمّد رضا به وى مى گوید: دست خود را به من دهید و چشمان خویش را بسته و صلوات بفرستید میرزا مى گوید: چون این موارد را اجرا کردم خود را در سه راه امین حضور تهران حاضر یافتم.^([41])

همچنین نقل کرده اند میرزا نصر الله نامى در زمان حیات خود با میرزا طاهر تنکابنى دوست و محشور بوده است. شبى در مدرسه ملاّ آقا رضا واقع در محله سرچشمه تهران بدون این که از حجره خارج شوند او را در طرفة العین به قم برده و برگردانده است. جالب این است در لحظه حرکت، آنها سماورى را روشن کرده بودند و چون از سفر معنوى باز مى گردند به همان حالت در حال جوش آمدن بود.^([42])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه