28 بهمن 1395, 4:0
طاوس يماني نقل مي کند: شبي در مسجد الحرام وارد حجر اسماعيل شدم، ديدم امام زينالعابدين علي بن الحسين(ع) داخل شد و به نماز ايستاد، و به خواست و اراده خداوند بسيار نماز خواند، سپس به سجده رفت. من با خود گفتم: اين شخص، مردي صالح و شايسته از خاندان نيک است، بايد به دعاي او گوش دهم و آن را فرا گيرم. نزديک رفتم، شنيدم که در حال سجده اين دعا را مي خواند: «عبيدک بفنائک، مسکينک بفنائک، فقيرک بفنائک»، سائلک بفنائک. بارالها! بنده کوچک تو به درخانه تو آمده، مسکين و مستکين تو به آستانه تو آمده، فقير و نيازمند تو به درگاهت آمده، و گداي درخواست کننده تو در آستانه تو است». طاوس يماني مي گويد: در هيچ اندوه و گرفتاري اين دعا را نخواندم جز آنکه گرفتاري من برطرف شد.(1)
________________
1- بحارالانوار، ج 46، ص 76
روزنامه كيهان، شماره 21065 به تاريخ 3/3/94، صفحه 6 (معارف)
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان