تدریس شیخ عبدالله فاضل

تدریس و شاگردان

فاضل تونى در طول اقامت خویش در اصفهان با تدریس و افاضه در مدرسه ملاّ عبدالله بن حسین تسترى (متوفّاى 1021 هـ .ق.) شاگردان برجسته اى همچون علاّمه میر عبدالحسین خاتون آبادى تربیت نمود و همواره مشتاقان فقه، اصول، کلام و حدیث از محفل پرفیضش بهره مند شدند. علاّمه خاتون آبادى (متوفّاى 1105 هـ .ق.) در کتاب وقایع السنین و الاعوام مى نویسد:

شاه عبّاس ثانى در سال (1059 هـ .ق.) قندهار را از دست پادشاه والاجاه هند خرم گرفت در آن وقت بنده در خدمت آخوند ملاّ عبدالله تونى مقابله «من لا یحضره الفقیه» را شروع کرده بودم و اکثر اوقاتم را در خدمت آن جناب مى گذرانیدم. و از فیض خدمت و کثرت ملازمت آن جناب و برادرش آخوند مولانا احمد استمداد، و استفاضه از اخلاق و آداب مى نمودم. هر دو برادر در غایت قصوى از تقوا و صلاح و ورع بودند. امّا آخوند مولانا عبدالله به فضل و کمال و دقّت و فطانت در شعور بر ملاّ احمد برادرش و بر اکثر طالبان علم آن عصر برترى تمام داشت و بعد از این، مدّتى مجاورت روضه رضویه اختیار کرد.^([7])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه