دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

No image
اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

حضرت رسول(ص) با همنشينان خود پيوسته خوشرو و نرم بود، خشن و درشتخو و سبکسر و فحاش و عيبجو نبود و کسي را زياد مدح نمي کرد و از چيزي که به آن رغبت و ميل نداشت غفلت مي ورزيد، به طوري که مردم از او نه مأيوس و نه نااميد مي شدند. او خود را از سه چيز دور مي داشت؛ جدال و پرحرفي و گفتن مطالب بي فايده و نسبت به مردم نيز از سه چيز پرهيز مي کرد؛ هرگز کسي را سرزنش نمي کرد و از او عيب نمي گرفت و لغزش و عيب‌های مردم را جست وجو نمي کرد و سخن نمي گفت مگر در جايي که اميد ثواب در آن مي داشت. هنگام تکلم چنان حاضران را به خود جذب مي کرد که از احدي نفس شنيده نمی‌شد و چون ساکت مي گشت آنان سخن مي گفتند. در حضور آن جناب روي مطلبي نزاع نمي کردند، اگر کسي از ايشان صحبت مي کرد همه ساکت مي شدند تا سخنش پايان يابد و سخن گفتنشان در محضر آن جناب به نوبت بود. اهل مجلس از چيزي که به خنده می‌افتادند حضرت نيز خنده مي کرد و از آنچه تعجب مي کردند تعجب مي کرد، بر اسائه ادب شخص غريب در پرسش و گفتار صبر مي کرد تا جايي که اصحاب در صدد جلب شخص مزاحم برمي آمدند، مي گفت وقتي صاحبان حاجت را ديديد آنان را کمک و معاونت کنيد و هرگز ثناي کسي را نمي پذيرفت مگر آنکه ثنايش به عنوان تشکر از آن حضرت باشد و کلام احدي را قطع نمي کرد مگر آنکه از حد مشروع تجاوز کند که در آن صورت با نهي و با برخاستن کلام او را قطع مي نمود.(1)

   

    1- معانی الاخبار، ج 1، ص 83

     روزنامه كيهان، شماره 21056 به تاريخ 22/2/94، صفحه 7 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS