دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اقرار به نعمت ها و گناهان

No image
اقرار به نعمت ها و گناهان

در روايتي امام باقر(ع) مي فرمايند: «لاوالله ما ارادالله من الناس الاخصلتين» به خدا قسم خداوند از مردم جز دو خصلت را نخواسته است؛ اول: «ان يقروا له بالنعم فيزيدهم» اينکه به نعمت هاي خدا اقرار کنند، که به نفع آنهاست، چون در اين صورت خدا نعمت هاي خود را بر ايشان مي افزايد: دوم «و بالذنوب» به گناهان اقرار کنند. «فيغفرها لهم» پس خدا آن گناهان را برايشان مي آمرزد(1). بنابراين تکيه گاه انسان هميشه بايد رحمت و فضل الهي باشد، و هيچ گاه عبادات و طاعاتش موجب نشود که به رجاي مطلق تکيه کند.(1)

        1- وسائل الشيعه، ج 16، ص 59

   

                روزنامه كيهان، شماره 21050 به تاريخ 15/2/94، صفحه 8 (معارف)

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS