دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

توجه

شهید ثانی می گوید : چون خواستی تکبیر بگویی ، عظمت خدای سبحان و کوچکی نفست ،‌و پستی عباداتت را در کنار عظمت او و کم توجهی خویش را در قیام به وظایف خود در خدمتگزاری به آستان او بیاد آر، و در جمله‌ای که می گویی تأمل کن
توجه
توجه

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

شهید ثانی می گوید :

« چون خواستی تکبیر بگویی ، عظمت خدای سبحان و کوچکی نفست ،‌و پستی عباداتت را در کنار عظمت او و کم توجهی خویش را در قیام به وظایف خود در خدمتگزاری به آستان او بیاد آر، و در جمله‌ای که می گویی تأمل کن که:

«اللهم انت الملک الحق المبین .»

«بار الها به حقیقت تو پادشاه هستی می باشی .» که منظور عظمت حکومتش و شمول قدرتش و فرمانروایی حق تعالی بر همه هستی می باشد.پس به خویشتن بنگر و باکمال ذلت و خواری و شکستگی و اعتراف به گناهان و طلب بخشش بگو:

«عَمٍلت سُوء وظلمت نفسی و اغفر لی انّه لایغفر الذنوب الا انت.»

«پرودگارا! زشت عمل نمودم وبه نفسم ظلم کردم . پس برمن ببخشای که بدرستی گناهان را جز تو کسی نیست که ببخشد. » و دعوت او را برای قیام به خدمتش به یاد آور و خود را در پیشگاهش ببین که او به تو نزدیک است و خواهش خواهنده را تا آن هنگام که دعا کند ، و ندایش را می شنود، و خیر دنیا و آخرت همه بدست اوست و نه غیر او . آنگاه بگو :

«لبیک وسعدیک والخیر فی یدیک :

اجابت کردم ترا و به طاعت تو حاضر شدم وهمه خیرها در دست توست.»

وفعل او را در هدایت و ارشاد منحصر بگردان وبگو :

الشر لیس الیک و المهدی من هدیت.»

«شر و بدی در ساحت تو نیست و هدایت یافته کسی است که تو او را هدایت کرده باشی .»

و به عبودیت و اینکه قوام هستی تو بدست او و اینکه آغازت از او و انجامت به سوی اوست اعتراف کنی و باز بگو:

«عبدک و ابن عبدیک ، منک و بک ولک و الیک . »

«من بنده و بنده زاده‌ی توام ، وجود من از توست و به سبب توست و برای توست و به سوی توست. »

به این معنا که : وجود از تو و به تو و برای تو و به سوی توست. او خلق را آغازید و سپس برمی گرداند و اینکار بر او آسان است و برای اوست مَثل اعلی .

پس این حقایق را در ذهنت یاد آور که در اثر اینکار ، اسرار و دقایق معرفت بر تو گشوده می شود و از عالم ملکوت ، کسب فیوضات می نماید و رشد نموده بالا می رود.[1]

    منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج) صفحه 144
    پی نوشت:
  • [1] .اسرار الصلوة ، صفحه 187

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS