دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

جایگاه مردمی آیت الله بنی فضل کم نظیر بود

No image
جایگاه مردمی آیت الله بنی فضل کم نظیر بود یکی از شاگردان آیت الله بنی فضل، آن مرحوم را از یاران مورد اعتماد امام خمینی(ره) در آذربایجان دانست و گفت: جایگاه مردمی وی کم نظیر بود.
حجت الاسلام سید داوود حاجیان، استاد حوزه و دانشگاه تبریز و از شاگردان مرحوم آیت الله مرتضی بنی فضل در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز که در آستانه نخستین سالگرد درگذشت این عالم ربانی صورت گرفت، به بیان سجایای اخلاقی و شخصیتی وی پرداخت.
وی با بیان این که مرحوم بنی فضل علاوه بر مفام علمی و فقهی، جزو روحانیان آگاه و مبارز خطه آذربایجان بود، گفت: وی در حالی مبارزات گسترده خود علیه شاه را آغاز کرد که فضای مناسبی در این راستا وجود نداشت و از سوی برخی افراد به این حرکات با دید خاصی نگریسته می شد.
شاگرد آیت الله بنی فضل شجاعت و درک موقعیت را از خصوصیات بارز سیاسی وی دانست و تاکید کرد: به همین علت بود که امام امت، وی را به عنوان نماینده ویژه خود در حل بحران های مناطق آذربایجان برگزید و مرحوم بنی فضل با وجود خطرات بسیار زیاد و نا امنی های موجود این مسئولیت را پذیرفت.
حجت الاسلام حاجیان با اشاره به فعالیت های سیاسی این عضو مجلس خبرگان رهبری در طول حیات خود تصریح کرد: وی نخستین فرد از علمای آذربایجان بود که پس از رحلت آیت الله بروجردی مرجعیت و اعلمیت امام را در سخنرانی ها اعلام و عموم مردم را به تقلید از ایشان دعوت کرد.
این استاد حوزه و دانشگاه، آیت الله بنی فضل را از یاران مورد اعتماد امام خمینی(ره) در آذربایجان دانست و گفت: بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی در نامه خود به مرحوم بنی فضل، وی را در رفع اختلاف و کمبود در استان های آذربایجان شرقی و غربی و اردبیل مامور کرده و در زمینه تقویت موسسات مذهبی به او اختیار کامل داده بودند که این امر نشان از عمق اعتماد رهبری به وی داشت.
حجت الاسلام حاجیان به جایگاه مردمی آیت الله بنی فضل در میان مردم تبریز و آذربایجان اشاره کرد و گفت: در مناسبت های مختلف که ایشان در تبریز حضور می یافتند هزاران تن از مردم مومن این شهر در سخنرانی های ایشان شرکت می کردند و محبوبیت خاصی در میان توده مردم داشتند.

منبع: www.rasanewz.com

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS