دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حسد

شخص حسود پیش از آن‌که به محسود زیان برساند به خودش ضرر مى‌رساند.
حسد
حسد

امام صادق علیه السلام فرمودند:

الحاسِدُ مُضِرُّ بِنَفْسِهِ قَبْلَ أَنْ یُضُرّ بِالَمحْسُودِ [1]

شخص حسود پیش از آن‌که به محسود زیان برساند به خودش ضرر مى‌رساند.

شرح کوتاه‌

روح حسد این است که انسان نتواند دیگران را در نعمتى ببیند و کوشش کند به نحوى آن نعمت از آنها سلب گردد و یا از طریق دیگرى زیانى بر آنها وارد شود.

در واقع حسود همیشه به صورت یک عامل عقب‌ماندگى فعالیت مى‌کند نه یک عامل پیشرو.

حسد یک بیمارى بزرگ اخلاقى است و از نظر روانى حسود بیش از هرکس خودش مى‌سوزد و آب مى‌شود و عقب مى‌ماند و تحقیر مى‌گردد، پس چه بهتر که بکوشد از دیگران پیشى بگیرد نه این که دیگران را به عقب بکشاند.

    منبع: کتاب یکصد وپنجاه درس زندگی ،تألیف آیت الله العظمی مکارم شیرازی
    پی نوشت:
  • [1] . بحارالانوار، جلد 73، صفحه 225.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS