دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سلوك عارفانه: حيای سالك

No image
سلوك عارفانه: حيای سالك

(بدان اي سالک عزيز!) حال گرفتگي و قبضي که از ارتکاب اعمال قبيح به سالک دست می‌دهد و سالک در مقام سرزنش خود برمي آيد و به ملامت نفس برمي خيزد آن حال را حال حيا گويند. مرحوم فيض کاشاني مي نويسد: حيا از جمله احوال مقربان است. يعني حياي بيشتر، زيادت قرب الهي را به همراه دارد. هرکس که هنوز حال حيا را به دست نياورده است، يعني هنوز هيچ مرتبه از مراتب قرب را نيافته است. حيا آن است که باطن بنده از هيبت اطلاع خداوندي شديداً متأثر گردد. همان گونه که خداوند در سوره علق آيه 14 مي فرمايد: آيا انسان ندانست به اينکه خدا او را مي بيند؟ همچنين امام صادق(ع) در اصول کافي می‌فرمايد: حيا از ايمان است آن را که حيا نيست ايمان نيست. «لاايمان لمن لاحياء له»(1)

    _______________________

    1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج2، ص53

   

   

            روزنامه كيهان، شماره 21122 به تاريخ 13/5/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS