دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عذابهای قیامت

ببین مولا در دعای کمیل در مناجات با خدای تعالی چه عرض می کند: انت تعلم ضعفی عن قلیل من بلاء الدنیا و عقوباتها تا آنکه می گوید: و هذا ما لاتقوم له السموات و الارض این چه عذابی است که آسمان ها و زمین طاقت آن را ندارند و برای تو تهیه شده و باز تنبه نداری و روز به روز در نسیان و غفلت و خوابت افزوده می شود.
عذابهای قیامت
عذابهای قیامت

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

ای عزیز!

ببین مولا در دعای کمیل در مناجات با خدای تعالی چه عرض می کند: انت تعلم ضعفی عن قلیل من بلاء الدنیا و عقوباتها تا آنکه می گوید: و هذا ما لاتقوم له السموات و الارض[1]این چه عذابی است که آسمان ها و زمین طاقت آن را ندارند و برای تو تهیه شده و باز تنبه نداری و روز به روز در نسیان و غفلت و خوابت افزوده می شود.

هان ای دل غافل ! از خواب برخیز و مهیای سفر آخرت شو فقو نودی فیکم بالرحیل[2] صدای رحیل و بانگ کوچ بلند است . عمال حضرت عزرائیل در کارند و تو را در هر آن به سوی عالم آخرت سوق می دهند و باز غافل و نادانی ... پس بدان که سفر خیلی پرخطر است و این نسیان و فراموشی که در ما است از مکائد نفس و شیطان است و این امیدها و آمال طولانی و دراز از دامهای بزرگ ابلیس و از مکائد نفس است .پس از این خواب برخیز و تیقظ[3] و تنبه پیدا کن . بدان که مسافری و دارای مقصدی .مقصد تو عالم دیگر است و تو را از این عالم خواهی نخواهی می برند. اگر تهیه سفر و زاد و راحله آن را دیدی ، در این سفر درمانده نشوی و در این سیر بیچاره نشوی ، والا فقیر و بیچاره و بی نوا گردی و خواهی رفت به سوی شقاوتی که سعادت ندارد، ذلتی که عزت ندارد، فقری که غنا دنبالش نیست ، عذابی که رحمت ندارد، آتشی که خاموشی پیدا نکند، فشاری که برطرف شدن ندارد حزن و اندوهی که خوشحالی درپی آن نیست ، حسرت واقعی و ندامتی که آخر ندارد[4].

    منبع :
  • چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره )،چاپ اول ، تابستان 1368، مرکز نشر فرهنگی رجاء ، لیتو گرافی وچاپ گلشن .
    پی نوشت :
  • [1] - (خدایا) تو خود ناتوانی مرا از اندکی از گرفتاریهای دنیا وکیفرهای آن می دانی ... این عذابی است که آسمانها و زمین تاب آن نیاوردند((دعای کمیل )).
  • [2] - نهج البلاغه فیض ، خطبه 195
  • [3] - هوشیار شدن
  • [4] - چهل حدیث ، ص 152

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS