دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نشانه‌های انسان تنبل

No image
نشانه‌های انسان تنبل

در احادیث دینی وارد شده که به تأخیر افکندن کار، نشانه تنبلی است و تنبلی به دین و دنیای انسان زیان می‌رساند. در فرهنگ فارسی تنبلی به معنای تن پروری، بیکارگی، کاهلی و اهمال و سستی به کار رفته است و این رفتارها هرگز در اسلام مورد قبول نیست، تنبلی دو حالت دارد: تنبلی فردی و اجتماعی که این دو خصلت می‌تواند به زندگی انسان آسیب زیادی برساند و برعکس این خصلت نکوهیده مسئولیّت پذیری و عزم راسخ داشتن در دین اسلام از چنان اهمیّتی برخوردار است که در بسیاری از تفاسیر، منظور از امانت الهی، همان تعهّد و قبول مسئولیّت نامیده شده است. پیامبر اسلام (ص) ویژگی‌‌های انسان تنبل را چنین برمی‌‌شمارد: نشانه‌‌های تنبل، چهار چیز است: به اندازه‌‌ای (در کار) سستی می‌‌ورزد که به کندی و تفریط می‌‌گراید، و چنان کندی می‌‌کند که (اصل کار را) فرو می‌‌گذارد، و چندان فروگذاری می‌‌کند که گنه‌کار می‌شود و دل مرده است. امام علی(ع) فرمودند: تصمیم راسخ با سورچرانی (تن‌پروری) جمع نمی‌شوند. چه بسیار تصمیم‌های روز را که خوابِ شب می‌شکند، و چه بسیار تاریکی‌ها که یاد همّت‌های بلند را از خاطر محو می‌کند. 

 

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS