دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نقش وى در مرجعیّت میرزاى شیرازى

No image
نقش وى در مرجعیّت میرزاى شیرازى

نقش وى در مرجعیّت میرزاى شیرازى

وقتى شیخ مرتضى انصارى در سال 1281ق. رحلت کرد. مردم از شاگردان شیخ جویاى تکلیفشان در امر تقلید شدند. شاگردان برجسته شیخ، یعنى آقا حسن نجم آبادى، میرزا عبدالرّحیم نهاوندى و میرزا محمّدحسن آشتیانى در منزل میرزا حبیب الله رشتى جمع شدند و تصمیم گرفتند میرزا محمّدحسن شیرازى را به عنوان مرجع تقلید معرفى کنند ابتدا میرزا نپذیرفت و خطاب به آنان چنین فرمود:

«به خدا قسم! این امر بر من حرام است و اگر من به آن بپردازم، آن را تباه مى سازم و هر آینه آن بالخصوصِ شما واجب عینى است...».

هر یک از عالمان حاضر در مجلس به سخن پرداختند و اصرار داشتند که میرزاى شیرازى، مرجعیّت شیعه را بپذیرد و سرانجام میرزاى شیرازى، در حالى که چشمانش پر از اشک بود، این مسئولیت خطیر را پذیرفت.[32]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

Powered by TayaCMS