الغاء یک جانبه قرارداد 1975 الجزایر توسط صدام حسین

یکشنبه 26 شهریور ماه 1396

الغاء یک جانبه قرارداد 1975 الجزایر توسط صدام حسین

با سقوط محمدرضا شاه و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، ستون نظامی ساختار امنیتی متمایل به غرب در منطقه فروپاشید، منطقه خلیج فارس با بحران خلأ قدرت طرفدار غرب مواجه گردید و موازنه قوا زیر سؤال رفت.

پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آثار عمیقی بر مناسبات کشورهای منطقه و قدرت‌های بزرگ صاحب نفوذ در آن بر جای گذاشت. در سطح بین‌المللی، انقلاب اسلامی، موازنه قوا به سود غرب در دهه‌های پس از جنگ دوم جهانی را برای اولین بار تغییر داد و راه را برای ظهور و بروز نیروهای جدید در منطقه هموار ساخت. در این حال رقابت برسرِ کسب مقام ژاندارمی و جانشینی شاه را در بین کشورهای منطقه شدت بخشید و قدرت‌های جهان که منافع خود را در منطقه در خطر می‌دیدند، تصمیم به سرنگونی نظام نوپای اسلامی گرفتند. از این رو، با حمایت و تشویق رژیم بعث عراق، هدف خود را تعقیب می‌کردند. در این حال و در هنگامی که ایران درگیر مشکلات داخلی پس از انقلاب و حل این مسائل و نابسامانی‌های برجای مانده از رژیم گذشته بود، عراق از فرصت استفاده کرده، به طور مکرر، به تجاوز هوایی، زمینی و دریایی علیه ایران اقدام می‌کرد. گسترش این حملات در دوره‌های زمانی مختلف، این نتیجه را می‌رساند که عراق، برنامه‌ ریزی دقیقی برای حمله به ایران داشته است.

همچنین پس از چند ماه که از حملات پراکنده ارتش بعث عراق در مرزهای ایران می‌گذشت، در مجلس ملی عراق، جلسه اضطراری، تشکیل شد و صدام حسین دیکتاتور این کشور، قرارداد 1975 الجزایر که مرزهای بین‌المللی را معین کرده بود ملغی اعلام کرد. وی الغای این موافقت‌نامه را مطابق با سیستم شورای فرماندهی انقلاب عراق عنوان کرد و گستاخانه مسئولیت قانونی این الغا را بر دوش جمهوری اسلامی ایران انداخت. براساس تصمیم شورای فرماندهی عراق که صدام حسین آن را اعلام نمود، اروندرود به طور کامل به عراق و اعراب تعلق پیدا می‌کرد.

وی با الغای یکطرفه قرارداد 1975م، در حقیقت آغاز تجاوز نظامی رژیم بعثی را اعلام کرد تا مگر بتواند مطامع و خواسته‌های جاه‌طلبانه خود را از طریق جنگی ظالمانه و ناخواسته بر مردم ایران تحمیل کند. او در حالی عنوان کرد که عراق هیچ گونه چشمداشتی به خاک ایران ندارد که در همان زمان چندین نقطه مرزی جمهوری اسلامی ایران را به تصرف درآورده بود. اعلام تصمیم شورای فرماندهی عراق منجر به جنگ تحمیلی در 31 شهریور 1359 گردید که نود و چهار ماه به طول انجامید و حماسه‌ای جاودان از رشادت‌های ملت غیور ایران به نمایش گذاشت. در این جنگ ده‌ها کشور بیگانه، سیل کمک‌های مالی، تسلیحاتی و نیز نیروهای نظامی و تبلیغاتی خود را به عراق روانه کردند تا بتوانند ایرانِ اسلامی را به زانو درآورند. اما مقاومت سرسختانه ملت مسلمان ایران با رهبری حکیمانه حضرت امام خمینی(ره)، دشمنان را ناکام ساخت و بدون آن‌ که جنگ به نتیجه دلخواه آنان برسد، در مرداد 1367 به پایان رسید.