صبر

صبر

قال امیرالمؤمنین (ع): «الصبر ثمرة الایمان»

«شرح» صبر بر سه قسم است، یکی صبر در معصیت که انسان چون بمعصیتی نفس او را دعوت کند به صبر و شکیبائی از لذت آن معصیت بگذرد و دامن صبر و حلم را در مقابل آن لذت فانی موقت از دست ندهد.

دوم صبر بر عبادت که انسان در نماز و طاعت عجول نباشد و بشتاب در نماز ارکان عبادت و حضور قلب را خراب نکند بلکه با صبر و طمأنینه خاطر و حضور قلب و توجه کامل و شرائط و مستحبات هر چه تواند بجای آرد.

سوم صبر بر بلا که هرگاه مصیبتی از قبیل درد و رنج و فقر و مرگ و اهانت و حبس و آزار دشمن و سایر بلیات و حوادث ناگوار بر انسان پیش آید با صبر جمیل یعنی صبر بی شکایت بخلق و بدون اعتراض قلبی بر خدا و عدم جزع و فزع از درد و غم و اندوه، در آن بلا صبر کند. و اگر ایمان را بدرختی تشبیه کنیم ثمره و میوه آن درخت این انواع صبر است و مؤمن همیشه دارای صبر و شکیبائی در تمام مراحل خواهد بود چون می‌داند که هر حادثه بفرمان خداست.

اندیشه و اندوه و غم و رنج و تعب درد و الم هر یک نهد در دل قدم با حکم و فرمان می‌رسد