اخلاص

«یکى از نام هایى که در پرتو نهج البلاغه مى درخشد، نهج السعادة فی مستدرک نهج البلاغه و یکى از چهره هایى که با نام امام امیر المؤمنین على (علیه السلام) گره خورده، علاّمه محمودى است.

کسانى که با ایشان آشنا هستند، مى دانند یک هدف مقدّس و یک انگیزه الهى بزرگ، نهاد نا آرام او را همواره تحت تأثیر قرار داده و به دنبال تحقیق و تألیف فرستاده است... . او تلاش مى کند سیماى امیر المؤمنین على (علیه السلام) را با روش علمى، از میان منابع معتبر، به ویژه مدارک اهل تسنن، نشان دهد و آن ظلم بزرگ تاریخى که نسبت به امام البرره و امیرالبیان شده، حتى المقدور برطرف سازد و آن پرده ها و ابرهاى سیاه را کنار بزند و شعاعى از آن خورشید را بر ملا سازد.

مرحوم علاّمه سیّد عبد العزیز طباطبایى (رحمه الله)نقل مى کرد که علاّمه محمودى مشغول تحقیق و جمع آورى اسناد و مصادر نهج البلاغه بود و فیش هاى زیادى را تهیه و تنظیم نموده بود که کتابى از آنها ارائه کند. در همین اثنا مى شنود که مرحوم علاّمه سید عبد الزهراء خطیب (رحمه الله)، در این باره دست به تألیف زده و مراحل زیادى از کار را طى کرده است. روحیه اخلاص و ایثار علاّمه محمودى در این جا به منصّه ظهور مى رسدلذا تصمیم مى گیرد به جاى این که خود تألیفى در این مورد عرضه کند، استاد سید عبد الزهرا را یارى کند تا کار او زودتر و کامل تر به نتیجه برسدبقچه بزرگى که فیش هاى مربوطه در آن بوده، برداشته و به منزل مرحوم سیّد عبدالزهراء خطیب مى برد و همه آنها را تحویل ایشان مى دهد و با کمال اخلاص و احترام، خود را به هدف رسیده مى بیند».

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه