نور فاطمه

فاطمه حقیقتی است که عقول حقیقی از فهم مقام و مرتبتش که هیچ بلکه از درک ظاهر اسما و القابش هم درمانده‌اند. بزرگان می‌فرمایند کثرت اسما و القاب ممدوح برای هر کسی دلالت بر عمق و بسط شرف و علو مقام او دارد و هر اسم و لقبی اشاره به وصف مخصوص و مشهوری دارد و حضرت زهرا به جهت بسط و عمق شرافت و قداستشان دارای اسما و القاب فراوانی می‌باشند که عدد آن بیش از 140 اسم و لقب و کنیه است و هر کدام به فضیلت و وصفی خاص اشاره دارد. مشهورترین آن عبارت است از: زهرا – فاطمه - بتول – راضیه – مرضیه – سیده – محدثه – طاهره – زکیه – مبارکه - میمونه – معصومه – صدیقه - عذرا – مطهره – حانیه – منصوره – سیده النساء – ام ابیها – ام الاسماء – ام النجباء و ...

برخی از اسمای آن حضرت آسمانی است یعنی آسمانیان ایشان را با آن نام می‌خوانند مانند منصوره یعنی کسی که محبان خود را یاری می‌دهد.

و اینها یعنی چه؟ از بزرگ و کوچک خلقت فهم و درک حقیقت آن را ندارند.

فاطمه‌ای که پیامبر(ص) در وصفش فرمود «لو کان الحسن شخصاً لکان فاطمهه بل هی اعظم ان فاطمه ابنتی خیر اهل الارض عنصرا و شرفا و کرما». و فرمود «من عرفها حق معرفتها ادرک لیله القدر و انما سمیت فاطمه لان الخلق فطموا عن کنه معرفتها».

خداوند «عزوجل» نور فاطمه (س) را پیش از خلقت آسمان و زمین خلق کرد. خالق مهربان فاطمه (س) را از نور خود آفرید. پیش از خلقت آدم و حوا و فاطمه (س) در بقعه‌ای در عرش به تسبیح و تمحید و تهلیل و تکبیر مشغول بود و آنگاه نور فاطمه در سیبی ورود کرد و من در شب معراج از آن سیب تناول نمودم و فاطمه(س) از عرش به فرش منتقل شد و انسیه حوراء لقب گرفت.