امام صادق( علیه السلام) فرمودند:« المُتََّقونَ شیعةُ علیٍّ، و الغَیبُ فَهُوَ الحُجةُ الغائبِ»

امام صادق(ع) در مورد آیه شریفه «الم * ذلکَ الکتابُ لا ریبَ فیه هُدی للمتقین* الذینَ یُومِنونَ بالغَیب» ( بقره/  1-3) فرموده اند:« المتقون شیعه علی، و الغیب فهو الحجه الغائب» متقین شیعیان علی ( ع)، و غیب، حجت غایب است.( کمال الدین و اتمام النعمه، ج2ٍ ص 14، ح 20)

مهدی باوری شرط هدایت پذیری است

مهدی شناسی و مهدی محبی ، سالک را به مقام "مهدی باوری" می رساند و مقام والای مهدی باوری ، سرحلقه اتصال سالک به مقام رفیع خدا باوری و قرآن باوری می گردد. بیدین سان " مهدی باوری" با مقام "قران باوری" در پیوندی تکوینی و ناگسستنی است؛ تا جایی که در آغازین آیات سوره بقره، بر این پیوند پر رمز و راز تاکید می گردد و هدایت پذیری از قرآن ، ویژه پرهیزگارانی معرفی می شود که به غیب و حجت غائب ایمان دارند و چرا اینگونه نباشد، در حالی که حجت غایب ما، شریک و عدل قرآن، تجسم یافته قرآن، ودیعه دار حقایق و اسرار قرآن، زنده کننده قرآن و حاکمیت بخش و برپادارنده آن در سرتاسر جهان است.

او که محبت و عشقش است که در عمق روح محبانش موج ایجاد می کند و دل و جانشان را به تب و تبا می افکند ؛ نماز اوست که جان نمازهاست و شیفتگان را به معراج گاه نماز می کشاند؛ صوم و صیام اوست که سوختگان را به امساک از غیز دوست دعوت می کند؛ قرائت قرآن اوست که شیعیان را به جانب قرآن گسیل می دارد و به خاطر همین پیوند عمیق است که هدایت پذیری حقیقی از قرآن فقط برای مهدی باوران میسر است و تلاوت ظاهری قرآن برای منکران مهدی(علیه السلام) جز خسران و زیان چیز دیگری نیست.