سلوك عارفانه: بستر گناه لازمه تحقق آن

برگرفته از: 1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی، ص 267

(بدان ای سالک راه خدا!) افراد بسياری هستند که چون بستر بعضی از معاصی برايشان فراهم نيست، توفيق جبري دارند و گناه نمی کنند، اين گروه بايد خدا را شاکر باشند که چيزی ندارند تا بتوانند گناه کنند. اما زمانی که پول پيدا کنند، احساس توانمندی کرده و بستر برايشان باز می‌شود، لذا حالت طغيان و سرکشی برايشان ايجاد شده و وارد اعمال خلاف می‌شوند. چرا که انگيزه‌های درونی و زمينه‌های حيوانی، مانند شهوت و غضب با هم همراه شده و اکنون که به جهت غنای مالی بستر را برای اجرای آنها باز می بيند، به سمت گناه می رود. تمام آيات و رواياتی هم که غنای مالی را می‌کوبد و نکوهش می کند، ناظر به اين قسم است.(1)

روزنامه كيهان، شماره 21160 به تاريخ 26/6/94، صفحه 6 (معارف)