29 دی 1395, 9:7
(بدان اي سالک راه حق!) در نهاد هر انساني، شهوت، غضب و وهم وجود دارد.
ماهيت شهوت و غضب مشخص است. اما وهم آن نيرويي است که انسان به وسيله آن نسبت به امور جزئي برنامه ريزي و نقشه کشي مي کند. اگر انسان به يک شيئ حب ريشه دار پيدا کند، جوهره محبت او نسبت به آن شيئ موجب يک سلسله خلقيات، چه فضيلت و چه رذيلت مي شود. در همين رابطه است که امام صادق(ع) مي فرمايد: همانا اولين چيزي که خداوند به وسيله آن مورد عصيان قرار مي گيرد شش چيز است: حب دنيا، حب مقام، حب طعام، حب زنان، حب خواب و حب راحتي. (بحارالانوار، ج70، ص 60)
بنابراين روايات ريشه همه جنايت ها را حب به دنيا مي داند. اين مسئله از نظر علمي و رواني هم توجيه دارد که اگر انسان به يک چيز دلبسته و وابسته شود، اين محبت اقتضا مي کند که او جوهره وجودي خود را با محبوبش تغيير دهد و ذات خويش رابرملاکند. اگر وابستگي انسان، در کانال شهوت، غضب و وهم ريخته شود، ديگر هيچ مرزي نخواهد داشت. اينجا است که انسان، حيواني بدتر از جميع حيوانات مي شود و هر جنايتي از او سر مي زند. (1)
___________________
1- رسائل بندگي، آيت الله شيخ مجتبي تهراني، ص210
روزنامه كيهان، شماره 21142 به تاريخ 5/6/94، صفحه 6 (معارف)
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان