تزکیه

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

ای عزیز!

با آنکه این عالم دار جزا نیست و محل بروز سلطنت حق نیست و زندان مؤمن است ، اگر تو از اسارت نفس بیرون آیی و به عبودیت حق گردن نهی و دل را موحد کنی و زنگار دوبینی را از آیینه روح بزدایی و قلب را به نقطه مرکزیه کمال مطلق متوجه کنی ، در همین عالم ، آثار آن را به عیان می یابی .

چنان وسعتی در قلبت حاصل شود که محل ظهور سلطنت تامه الیهه شود و از تمام عوالم ، فسحت[1] و سعه آن بیشتر گردد. لا یسعنی ارض و لا سمائی ولکن یسعنی قلب عبدی المؤ من [2].چنان غنا در آن ظاهر گردد که تمام ممالک باطن و ظاهر را به پشیزی نشمری و چنان اراده‌ات قوی گردد که متعلق به ملک و ملکوت نگردد و هر دو عالم را لایق خود نداند.

طیران مرغ دیدی تو ز پای بند شهوت بدر آی تا ببینی طیران آدمی[3].

منبع :
• چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره )،چاپ اول ، تابستان 1368، مرکز نشر فرهنگی رجاء ، لیتو گرافی وچاپ گلشن .

پی نوشت :
• [1] -گشادگی ، فراخی
• [2] -من در آسمان و زمینم نگنجم ، ولی در دل بنده مؤ منم جای گیرم) عوالی اللئالی)
• [3]- چهل حدیث ، ص 221