لحظات آخر عمر

آیت الله فومنى در اثر بیمارى و در بیمارستان فیروزآبادى تهران بسترى گردید. شهید بزرگوار سید على اندرزگو در ساعات و لحظات آخر عمر در کنارش بود، چنین گفته است:

«وقتى بشارت ترور حسن على منصور را به او دادم بى نهایت مسرور شد و با وجود مریضى استقبال بى نهایت گرمى از من کردند و تا مدتى از خوشحالى اشک مى ریختند، من چند روز براى مخفى شدن، به بهانه پرستار و همراه ایشان در بیمارستان خدمت ایشان بودم، و حال ایشان رو به بهبودى مى رفت که فرمودند: به خانه ام تلفن بزن بگو تمام خانواده ام بیایند دیدنم، که امروز عصر چشم از دنیا خواهم بست. آن ها آمدند. ظهر ایشان نماز را خواندند. کمى بعد از روى تخت رو به قبله دراز شدند و خوابیدند و فرمودند: در اطاق را ببند و تا اطمینان حاصل نکردى من از دنیا نرفتم به کسى اطلاع نده، چشم ها را بسته و بعد از مدتى چشم هایشان را باز کردند و بلند شدند، سه بار رو به قبله: السلام علیک یا رسول الله، السلام علیک یا امیرالمؤمنین، السلام علیک یا حسن بن على ایها المجتبى، السلام علیک یا ابا عبدالله، السلام علیکم و رحمة الله و برکاته، با دست گذاشتن بر سینه تعظیم فوق العاده زیادى مى کردند به محض این که روى تخت خوابیدند چشم روى هم گذاشتند و از دنیا رفتند.»^[21]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه