خصوصیات اخلاقى

خصوصیات اخلاقى

نیک مردِ زاهد، آیت الله حاج سید محمد مولانا در کارهاى روزانه، نظم و ترتیب خاصى داشت. بیشتر وقتش را صرف تألیف، تحشیه، تعلیقه، مطالعه و تدریس مى نمود. هیچ گاه بدون مطالعه تدریس نمى کرد و بدون جهت درس هاى خود را تعطیل نمى نمود. فقط دو ـ سه روز آخر که بیمارى اش رو به وخامت گذاشته بود درس ها را تعطیل کرد.^([40])

ایشان عشق و علاقه فراوانى به عبادت داشت. در سایه همین عشق و علاقه وافرى که به درگاه حضرت احدیت داشت، مدت ها پیش از وفاتش نمازهاى یومیه خود را از روى احتیاط اعاده مى نمود.^([41])

در کنار کارهاى علمى، اجتماعى، فرهنگى و سیاسى، در مسجد نزدیک منزلشان به اقامه نماز جماعت مى پرداخت و با موعظه هاى شیرین و حکیمانه اش مردم را بهره مند مى ساخت. از جدل و مناظره پرهیز مى نمود. محبوب قلوب مؤمنان بود و از احترام خاصى در بین مردم برخوردار بود.^([42])

در مصرف وجوهات شرعیه دقت کامل داشت. موارد مصرف آن را دقیقاً مشخص نموده و در دفترچه مخصوص یادداشت مى کرد. از رسیدگى به وضع معیشتى اهل علم، فقرا و مستمندان دریغ نمى ورزید و همواره غمخوار و یاور آنها بود.^([43])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه