دست غیبى در انقلاب اسلامی

من در اواخر اوقاتى که در پاریس بودم توجه به یک مطلبى پیدا کردم که راجع به پیشرفت این نهضت خیلى دلخوش شدم، و این مطلب را در پاریس هم به اشخاص و اجتماعاتى که مى‌شد تذکر دادم؛ و آن این بود که در انقلاب هایى که در دنیا واقع مى‌شود کم اتفاق مى‌افتد- یا اتفاق شاید نیفتاده باشد- که این‌طور باشد که یک مطلبى را که در مرکز مملکت مى‌گویند، همین مطلب در کوره ده‌هاى دور‌افتاده هم باشد؛ و آن مطلبى را که روشنفکران مى‌گویند، همان را مردم بازار و کوچه و دهقان و کشاورز هم همان را خواستار باشد. من در آن وقت اطلاع پیدا کردم و بعضى را هم که از ایران مى‌آمدند پیش من، به من اطلاع مى‌دادند که قضیه خواست ملت ایران یک خواستى است که گسترش پیدا کرده حتى در آن قرا و قصبات دورافتاده‌اى که از همه جهات دورند. یک نفر که همین اواخر آمد پیش من گفت که من از دهات کمره (1) و دهات چاپلق (2) و لرستان، آنجاها رفتم و دیدم، و از آنجاها گردش کردم و دیدم و مى‌آیم اینجا. و او گفت که تمام دهاتى را که من دیدم، دیدم که صبح که مى‌شود، آن آخوند ده جلو مى‌افتد و مردم ده دنبال او راه مى‌افتند و راهپیمایى مى‌کنند! و اسم از یک جایى برد که من آنجا رفتم، “قریه حسن‌فلک” این در اطراف کمره هست و قلعه‌اى است که شاید مثلا آن وقتى که من دیدم ده- پانزده خانوار در آن زندگى مى‌کردند؛ کوچک بود و در کنار یک کوهى واقع شده بود و از آبادیها دور بود. این شخص گفت من آنجا هم رفتم، آنجا همان حرفها را مى‌زدند که در تهران مى‌زدند! این از گسترشى که در همه جاى ایران به وجود آورد. و یک گسترش دیگرى که راجع به گروهها و جماعات بود؛ بچه‌هاى دبستان- یا کوچکتر از آنها- همین وردى (1) را که همه مردم مى‌گفتند، اینها هم مى‌گفتند؛ کارگرها، کارفرماها، معلمین، اجزاى دادگستری، ملاها، طلبه‌ها، روشنفکران- همه- یک مطلب مى‌گفتند و با هم بودند. من این را این‌طور فهمیدم که یک دست غیبى در کار است. انسان هر چه هم بخواهد مثلا روشنگرى داشته باشد و هر چه هم بخواهد یک همچو امرى واقع بشود به این گسترش نمى‌تواند واقع بشود. من این‌طور فهمیدم که خداى تبارک و تعالى در این مسئله نظر دارد و از آنجا اطمینان برایم پیدا شد که پیروزى هست.
البته به این زودى و به این سهلى را نمى‌توانستم حدس بزنم. وقتى هم که شاه سابق از ایران رفت و دنبالش آن دولت بختیار آمد- که خیلى هم بى‌عقلى کرد، من هم نصیحتش کردم گوش نداد- من عازم آمدن شدم به این نکته که دیدم از طرفآمریکایى‌ها دارد فعالیت مى‌شود ..
پى نوشتها:
(-1) از نواحى اطراف خمین..
(-2) از نواحى اطراف اصفهان..‌

‌منبع : صحیفه امام، ج6‌، ص: 490

جدیدترین ها در این موضوع

آیت الله حاج میرزا محمد غروی تبریزی (آیت اخلاص)

او يكي از علماي واقعي و زاهد بود و تا آخر عمر، تدريس را ترك نكرد . در سرما و گرما و با كهولت سن، راه طولاني را پياده به مدرسه طالبيه مي آمد . چند بار شاگردانش عرض كردند: «حاج آقا چرا سوار تاكسي نمي شويد؟» فرمود: «من كه توان آمدن دارم، چرا مال امام را خرج كنم؟ 4 خرداد 1394, 17:30

حضرت آیت الله حاج میرزا علی هسته ای اصفهانی

مرحوم هسته اي اصفهاني، موقعي كه آوازه و شهرت مرحوم آيت الله شهيد شيخ فضل الله نوري در ايران منتشر شده بود، وارد تهران شد و ابتدا به دروس برخي از اساتيد مشهور تهران رفت، ولي آنان را قابل استفاده براي خود نديد و دروس آنان را قابل مقايسه با اساتيد اصفهان ندانست. 4 خرداد 1394, 17:30

مرحوم حاج عباسعلی حسینی

در این بخش سیره ی تبلیغی مرحوم حاج عباسعلی حسینی بیان شده است. 4 خرداد 1394, 17:30

حاج شیخ حسن حجتی واعظ

رحوم حجتي واعظ، سخنوري بصير، شجاع، بليغ و فصيح بود . هنوز هم بعد از چهل سال از خاموش شدن اين خورشيد درخشان شمال، در افواه و السنه مردم سخن از ملاحت و شيريني سخنان وي مي رود . 4 خرداد 1394, 17:30

امام خمینی (ره) آینه مهر و قهر

امام در طول شبانه روز حتي يك دقيقه وقت تلف شده و بدون برنامه از قبل تعيين شده نداشتند . با توجه به شرايط سني و ميزان فعاليتي كه داشتند، باز هم ساعات خاصي را در سه نوبت - هر كدام، نيم تا يك ساعت - به اهل منزل اختصاص داده بودند كه هر كدام از ما كه مايل بوديم خدمت ايشان مي رسيديم و مسائل خودمان را مطرح مي كرديم. 4 خرداد 1394, 17:30