دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوستی از منظر دین اسلام‌

اهمیت دوستی در آموزه‌های دینی به حدی است که فرد از روی دوستانی که برای خود انتخاب نموده است شناخته می‌گردد.
دوستی از منظر دین اسلام‌
دوستی از منظر دین اسلام‌
نویسنده: جواد احمدزاده

اهمیت دوستی در آموزه‌های دینی به حدی است که فرد از روی دوستانی که برای خود انتخاب نموده است شناخته می‌گردد. در واقع تاثیر دوستان در انسان در طولانی مدت، باعث گرویدن فرد به اعتقادات، اخلاق و روش زندگی آنها می‌گردد. لذا انتخاب دوست و هم صحبت خوب و نیکو که باعث افزایش ایمان و اعتقاد و استمرار در مسیر درستی و راستی بسیار مهم و باارزش تلقی می‌شود.‌

دوست آینه باشد چو اندر او نگری، به راستی نقش دوست در خوشبختی و بدبختی انسان از هر عاملی مهمتر است، گاه او را تا سر حد فنا و نیستی پیش می‌برد و گاه او را به اوج افتخار می‌رساند و این تاثیر پذیری از نظر منطق اسلام تا آن حد است که از حضرت علی (ع) نقل شده که فرمود:

هر گاه وضع کسی بر شما مشتبه شد و درون او را نشناختید به دوستانش نظر کنید، اگر اهل دین و آیین خدا باشد او نیز پیرو آیین خداست و اگر بر آیین خدا نباشد او نیز بهره ای از آیین حق ندارد.‌

از حضرت سلیمان پیغمبر(ع) نقل شده: درباره کسی قضاوت نکنید تا به دوستانش نظر بیفکنید چرا که انسان به وسیله دوستان و یاران و رفقایش شناخته می‌شود. خداوند در سوره فرقان آیه 28 می‌فرماید: یا ویلتنی لیتنی لم اتّخذ فلاناً خلیلاً. این آیه درباره کسی است که در قیامت از گرفتن دوست بد که او را گمراه کرده است می‌نالد و می‌گوید: ای وای بر من کاش فلان شخص گمراه را دوست خود انتخاب نکرده بودم و در حدیثی از حضرت امام محمد تقی(ع) می‌خوانیم:

ایاک و مصاحبه الشّریر فانّه کالسّیف المسلول یحسن منظره و یقبح اثره.

یعنی از همنشینی بدان بپرهیز که همچون شمشیر برهنه‌اند، ظاهر زیبا و اثرش بسیار زشت است. از حضرت رسول اکرم(ص) نقل شده که فرمود: حبّک للشّیءٍ یعمی و یصمّ. دوست داشتنت چیزی را کور و کرت می‌گرداند و نیز آن حضرت فرمود: من الکذب ان تحدّث ما سمعت. از دروغ همین تو را بس که هر چه شنیدی بگویی. به همین ترتیب روابط و دوستی افراد با یکدیگر و معاشرت و هم صحبتی آنها بسیار مهم می‌نماید.

به طورکلی در روابط انسان‌ها با یکدیگر و علاقه و نفرت آنها به هم چند دسته وجود دارد: 1- افرادی که نه جاذبه دارند و نه دافعه. اینها افراد بی‌تفاوتی هستند نه کسی آنها را دوست می‌دارد و نه دشمن. 2- افرادی که جاذبه دارند ولی دافعه ندارند. این‌ها بیشتر از همه مرید پیدا می‌کنند. اینها اگر چه خود خوب استفاده می‌کنند، ولی افرادی سازشکارند و کار درستی نمی کنند. 3- افرادی که دافعه دارند اما جاذبه ندارند. این‌ها دشمن سازند و دوست ساز نیستند و اینها نیز افراد ناقصی هستند. 4- مردمی که هم جاذبه دارند و هم دافعه. که اگر کار اینها بر مبنای صحیح و خوب باشد کار درستی است، البته در این مورد هم ضعف و شدت دارد و مصداق واقعی و نمونه عالی آن در حضرت مولاعلی (ع) است.‌

اما علت دوستی و ضدیت (جذب و دفع) بین افراد به عکس نیروی مغناطیس داشتن سنخیت است (السّنخیه علّه الانضمام). در انسان‌ها مومنین هستند که به هم پیوستگی دارند و به هیچ وجه از هم جدا نیستند و نمی شوند و واقعاً هم همین طور است، فقط این مومنین هستند که بین آن‌ها جدایی نیست و به راستی و حقیقتاً با هم برادرند (انّما المومنون اخوهٌ). و پیغمبر اکرم (ص) فرموده اند: مومنان اعضای یک اندامند. هر گاه عضوی به درد آید دیگر اعضا با تب و بی خوابی به او همدردی می‌کنند.

مقاله

نویسنده جواد احمدزاده

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

آیت الله حاج میرزا محمد غروی تبریزی (آیت اخلاص)

او يكي از علماي واقعي و زاهد بود و تا آخر عمر، تدريس را ترك نكرد . در سرما و گرما و با كهولت سن، راه طولاني را پياده به مدرسه طالبيه مي آمد . چند بار شاگردانش عرض كردند: «حاج آقا چرا سوار تاكسي نمي شويد؟» فرمود: «من كه توان آمدن دارم، چرا مال امام را خرج كنم؟
No image

حضرت آیت الله حاج میرزا علی هسته ای اصفهانی

مرحوم هسته اي اصفهاني، موقعي كه آوازه و شهرت مرحوم آيت الله شهيد شيخ فضل الله نوري در ايران منتشر شده بود، وارد تهران شد و ابتدا به دروس برخي از اساتيد مشهور تهران رفت، ولي آنان را قابل استفاده براي خود نديد و دروس آنان را قابل مقايسه با اساتيد اصفهان ندانست.
No image

مرحوم حاج عباسعلی حسینی

در این بخش سیره ی تبلیغی مرحوم حاج عباسعلی حسینی بیان شده است.
No image

حاج شیخ حسن حجتی واعظ

رحوم حجتي واعظ، سخنوري بصير، شجاع، بليغ و فصيح بود . هنوز هم بعد از چهل سال از خاموش شدن اين خورشيد درخشان شمال، در افواه و السنه مردم سخن از ملاحت و شيريني سخنان وي مي رود .
No image

امام خمینی (ره) آینه مهر و قهر

امام در طول شبانه روز حتي يك دقيقه وقت تلف شده و بدون برنامه از قبل تعيين شده نداشتند . با توجه به شرايط سني و ميزان فعاليتي كه داشتند، باز هم ساعات خاصي را در سه نوبت - هر كدام، نيم تا يك ساعت - به اهل منزل اختصاص داده بودند كه هر كدام از ما كه مايل بوديم خدمت ايشان مي رسيديم و مسائل خودمان را مطرح مي كرديم.
Powered by TayaCMS