دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ما چه کم داریم!

یک روز طلبه‌اى خدمت آیت‌الله رفیعی قزوینى آمد و از بعضى کمبودها و مشکلات مادی شکایت کرد.
ما چه کم داریم!
ما چه کم داریم!

شخصیت:آیت‌الله رفیعی قزوینى

موضوع: توجه به نعمت‌ها

ما چه کم داریم!

یک روز طلبه‌اى خدمت آیت‌الله رفیعی قزوینى آمد و از بعضى کمبودها و مشکلات مادی شکایت کرد.

آقاى قزوینى با کمال خونسردى و آرامش به همه حرف‌هایش گوش دادند و بعد فرمودند:

آقا جان، عزیز من، ما چه کم داریم، می‌گوئى خداى خوب و مهربانى نداریم که داریم، علاوه بر این، ما 124 هزار پیغمبر داریم، ما 14 معصوم داریم، ما 12 امام داریم، تازه دوازدهمى آن‌ها زنده هم هست! چه از این بهتر! پس ما دیگه چه کم داریم؟![1]

نکته‌ها و پیام‌ها:

1- بازگو کردن مشکلات پیش افراد مصلح و خیرخواه موجب کاهش سنگینی ناراحتی‌ها می‌گردد.

2-یاد کردن از نعمت‌ها موقع پیش آمدن گرفتاری انسان را از نا‌امیدی رهانیده متوجه فضل و لطف الهی می‌گرداند.

  • [1] - منبع داستان: در محضر استاد حسن زاده آملی، محسن غرویان، قم ، نشر برگزیده،ص 91.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

آیت الله حاج میرزا محمد غروی تبریزی (آیت اخلاص)

او يكي از علماي واقعي و زاهد بود و تا آخر عمر، تدريس را ترك نكرد . در سرما و گرما و با كهولت سن، راه طولاني را پياده به مدرسه طالبيه مي آمد . چند بار شاگردانش عرض كردند: «حاج آقا چرا سوار تاكسي نمي شويد؟» فرمود: «من كه توان آمدن دارم، چرا مال امام را خرج كنم؟
No image

حضرت آیت الله حاج میرزا علی هسته ای اصفهانی

مرحوم هسته اي اصفهاني، موقعي كه آوازه و شهرت مرحوم آيت الله شهيد شيخ فضل الله نوري در ايران منتشر شده بود، وارد تهران شد و ابتدا به دروس برخي از اساتيد مشهور تهران رفت، ولي آنان را قابل استفاده براي خود نديد و دروس آنان را قابل مقايسه با اساتيد اصفهان ندانست.
No image

مرحوم حاج عباسعلی حسینی

در این بخش سیره ی تبلیغی مرحوم حاج عباسعلی حسینی بیان شده است.
No image

حاج شیخ حسن حجتی واعظ

رحوم حجتي واعظ، سخنوري بصير، شجاع، بليغ و فصيح بود . هنوز هم بعد از چهل سال از خاموش شدن اين خورشيد درخشان شمال، در افواه و السنه مردم سخن از ملاحت و شيريني سخنان وي مي رود .
No image

امام خمینی (ره) آینه مهر و قهر

امام در طول شبانه روز حتي يك دقيقه وقت تلف شده و بدون برنامه از قبل تعيين شده نداشتند . با توجه به شرايط سني و ميزان فعاليتي كه داشتند، باز هم ساعات خاصي را در سه نوبت - هر كدام، نيم تا يك ساعت - به اهل منزل اختصاص داده بودند كه هر كدام از ما كه مايل بوديم خدمت ايشان مي رسيديم و مسائل خودمان را مطرح مي كرديم.
Powered by TayaCMS