سیر و سلوک عرفانى

سیر و سلوک عرفانى

آیت الله سید محمد صدر در کنار پیشرفتهاى علمى و فقهى به تهذیب نفس و سیر و سلوک معنوى نیز توجه داشت. وى براى درک معارف الاهى و علم و اخلاق و سیر و سلوک عرفانى، از محضر یکى از کسبه هاى نجف به نام حاج عبد الزّهره گرعاوى^([13]) استفاده مى کرد. سید محمد به او خیلى عشق مى ورزید و وى را در شمار استادانش ذکر مى کرد. این امر در میان عالمان کمتر سابقه دارد تعجب بعضى را برانگیخت به طورى که شخصى از آیت الله صدر سوال کرد: چگونه یک کاسب، استاد عالم حوزه مى شود؟ ایشان جواب دادند:

«روایتى نقل شده که خداوند اولیایش را میان بندگانش مخفى مى کند. زیرا میزان نزدیکى به خدا، بستگى به مقدار علم انسان ندارد بلکه منوط به خود سازى، صفا و فهم انسان، حقیقت بندگى خدا و ذوب شدن در آن است و این براى همه کس حاصل نمى شود مگرکسى که خدا براى او شایسته ببیند، خواه عالم و خواه کاسب.»^([14])

استاد عرفان شهید صدر حاج عبد الزّهره گرعاوى در سال 1400 هـ .ق. از دنیا رفت. سید محمد در فراقش بسیار اندوهگین شد. وى تا آخر عمر، سیر و سلوک عرفانى را ترک نکرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه