رحلت

رحلت

پس از رحلت آیت الله العظمى سیدابوالحسن اصفهانى، که مرجعیت عامّه شیعه به آیت الله العظمى حاج آقا حسین قمى سپرده شد، ایشان از پذیرش و قبول این مسؤولیت سنگین بسیار ناراحت و غمگین گردید. لذا با خواندن نمازهاى حاجت و نماز جعفر طیّار از خداوند متعال درخواست مى کرد که مرگش زود فرا رسد.^([48]) آیت الله سید محمدهادى میلانى(ره) که ارتباط نزدیکى با آن فقیه زاهد داشت در این باره مى گوید:

«به حرم سیّدالشهداء(علیه السلام) مشرف شدم، آقا بالاى سر مطهر نشسته بودند به من اشاره نموده، نزد ایشان رفتم و آقا اظهار داشتند: ریاست به من روى آورده و من مى ترسم به دینم لطمه بخورد! من دعا مى کنم شما آمین بگویید(یا بالعکس) (سپس فرمودند:) خدایا! اگر این ریاست به دین من مضر است، جان مرا بگیر! و آن قدر گریه کردند که زمین از آب دیده ایشان تر شد.^([49])»

پس از آن، بیمارى سختى بر آقا عارض شد و ایشان احساس کرد که خداوند دعایش را اجابت کرده و لحظه ترک این دنیاى فانى فرا رسیده است. سرانجام ایشان دقایقى پس از طلوع آفتاب روز پنجشنبه 14 ربیع الاول 1366 ق. در 84 سالگى به دیار باقى شتافت و جهان اسلام را که چند ماهى به غم از دست دادن آیت الله العظمى سید ابوالحسن اصفهانى عزادار شده بود به فوت فرزانه اى دیگر داغدار ساخت.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه