فايده‌هاي مشورت

رايزني با افراد صاحب نظر، سودهاي فراواني به همراه دارد که برخي از آنها عبارتند از:

رشد و پيشرفت: امام حسن مجتبي (ع) در اين باره مي‌فرمايد: «هر گروهي که مشورت کند، به راه رشد و هدايت رهنمون شده است.» هدايت شدن، يعني حرکت کردن در راه راست و بي گمان، خرد جمعي در مقايسه با خرد فردي، درست‌ترين و بهترين‌ها را انتخاب مي‌کند و به رشد نزديک‌تر است. حضرت علي (ع) مي‌فرمايد: «مشورت، عين راهيابي است.» نيز فرموده است: «هر که با خردمندان مشورت کند، با انوار خردهاي آنان روشني يابد و به راه راست و رستگاري هدايت شود».

بالا رفتن قدرت تصميم‌گيري: از ديگر فايده‌ها و هدف‌هاي مشاوره تسلط بر شيوه‌هاي برخورد، حل مشکل، تصميم گيري و اعتماد به نفس است. روبه‌رو شدن با فکرهاي گوناگون، فرصت‌هاي بهتري از تصميم گيري و شيوه‌هاي برخورد را به انسان مي‌بخشد و قدرت انتخاب و تصميم‌گيري او را بالا مي‌برد. در نتيجه، به توانايي او در حل مشکلات و رسيدن به موفقيت مي‌افزايد.

رهايي از پشيماني: اگر انسان در انجام دادن کارهاي مهم با ديگران مشورت کند، حتي اگر در کاري شکست هم بخورد، کسي او را سرزنش نمي‌کند، چنان که در سخن امام کاظم (ع) آمده است: «هر کس مشورت کند، اگر درست عمل کرد، تحسين مي‌شود و اگر اشتباه کرد، سرزنش نخواهد شد». همچنين امام جعفر صادق (ع) به نقل از تورات مي‌فرمايد: «کسي که مشورت کند، پشيمان نخواهد شد».

از بين رفتن غرور کاذب: هنگامي که فردي با ديگري مشورت مي‌کند، ناخواسته به اين حقيقت اعتراف مي‌کند که انديشه‌هايي بالاتر از انديشه‌هاي او نيز وجود دارد. در نتيجه، از دام غرور و خودرأيي رها مي‌شود و فروتني اختيار مي‌کند. در نامه امام علي (ع) به محمد بن حنفيه آمده است: «کسي که خود را بي نياز از نظر ديگران بداند، در معرض خطر واقع مي‌شود و هرکس آراي ديگران را بپذيرد، خطرگاه‌ها را مي‌شناسد».

ايجاد همزمان حس ديگرخواهي و اعتماد دوسويه: در فرايند مشاوره، مراجعه کننده از مشکلات شخصي خود براي مشاور سخن مي‌گويد و درد دل مي‌کند. در اين ميان، شايسته است مشاور، مشکل او را از آنِ خود بداند و در آن خوب بينديشد تا بتواند نهايت توان و تلاش خود را در رفع آن به کار بندد. بدين ترتيب، مشاور اعتماد لازم را ميان دو طرف ايجاد مي‌کند و از موانع موجود در برقراري ارتباط خود و مراجعه کننده مي‌کاهد و براي به سلامت گذشتن از بحران پيش آمده، ايده‌هاي راه گشا و ارزنده‌اي را به وي پيشنهاد مي‌کند.

تقويت بنيان اعتماد به نفس: بي‌گمان، از هدف‌ها و انگيزه‌هاي مشورت اهل بيت‌(ع) با ياران خويش، رشد و بالندگي شخصيت آنها و ايجاد يا تقويت حس اعتماد به نفس در آنان بوده است تا بدين وسيله آنها را از توانايي دروني‌شان آگاه سازند و به بهره گيري از آنان فراخوانند. پيشوايان دين بر اثر همفکري و رايزني با پيروانشان، ذهن آنان را از ايستايي، پسروي و رخوت مي‌رهاندند و بر گستره انديشه و عقلشان مي‌افزودند.