مراتب مقام رضا

 (بدان اي سالک راه خدا!) علت اينکه مقام رضا را به بهشت تشبيه کرده اند، نبودن کراهت است. همان طوري که در بهشت کراهتي نيست، در مقام رضا هم کراهتي وجود ندارد. هر کس نسبت به واردات و نزول حوادث ابراز کراهتي ننمود بايد بداند به مقام شامخ رضا قدم گذاشته است.

    درجه اول از رضا، رضاي عامه است که راضي شدن به رضاي الهي است، به وجهي که خداي متعال را سالک به عنوان رب بپذيرد، بندگي او کند و عبادت غير او را مکروه شمارد. اين رضا رکن اصلي اسلام است و با وجود آن سالک از شرک اکبر نجات مي يابد.صحت اين درجه از رضا به سه چيز است: اول اينکه در نزد سالک خداي عزوجل محبوب ترين کس باشد. دوم جهت تعظيم اولي از همه باشد. سوم براي اطاعت و بندگي فقط حق متعال را سزاوار پرستش بداند.

    درجه دوم از رضا، راضي بودن از حق متعال است. حصول اين مقام از رضا در وقتي است که سالک راضي باشد از حق متعال نسبت به آنچه او حکم کرده است اين مقام از رضا را خاصه در اوائل مسلک خويش دارا مي شوند و صحت وجود آن به اين سه چيز است: 1- در نزد سالک حالات يکسان است 2- با هيچ فردي خصومت ندارد 3- الحاج و اصرار از او گرفته شده است.

    درجه سوم از مقام رضا، راضي شدن به رضاي الهي است به وجهي که سالک نظر از خود نداشته باشد. نارضايتي نسبي به حق براي او نباشد، اختيار از او سلب، تمييز از او گرفته شده باشد. اگر او را به آتش برند در دل مضطرب نباشد!(1)

برگرفته از: 1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج 2، ص 44

          روزنامه كيهان، شماره 21029 به تاريخ 20/1/94، صفحه 6 (معارف)