هجرت از حوزه

هجرت از حوزه

حکیم گمنام علاّمه سردار کابلى در اوج شکوفایى علمى و در بحبوحه جوانى و رسیدن بـه قلّه بلند اجتهاد آهنگ هجرت از حوزه را به صدا درآورد و در تاریخ 1310 ق همراه خانواده به قصد تبلیغ اسلام و انجام رسالت براى تنویر و ارشاد جامعه اسلامى، با حوزه وداع گـفت با اینکه هـمه نوع امـکانات بـراى او فراهم بود و هیچ گونه مشکل سیاسى و مالى او را تهدید نمى کرد، با کوله بارى از علم و حـکمت، حوزه را رها نموده، وارد سرزمین باختران گردید آن روز شهر باختران از محروم ترین مناطق غرب ایران به حساب مى آمد با رسـیدن کاروان زائر کربلا شهر غـرق در شادى و شعف گردید مردم آن دیار به گـرمى از سردار کابـلى استـقبال نمـودند و او را همـچون نگینى در برِ جان گرفتند از آن روز به بعد شهر باختران منزلگاه ستارگان علم و حکمت گردید و هرچند مدت کاروانى از عالمان و شاگردان مکتب اهل بیت(علیهم السلام)و پیروان سایر مذاهب براى دیدار و کسب فیض از خرمن علوم سردار وارد این دیار مى شدند و در طول سال مهمانخانه سردار آکنده از دانشمندان و دانش پژوهان علوم اسلامى و زائران حرم امام حسین(علیه السلام) بود که برخى از آنان آشـنا به «عـلوم غریبه» بودند از آن مـیان شـیخ عبدالرّحمن مکى بود که از وى فن کیمیاگرى را آموخت

هجرت ناباورانه علاّمه بزرگوار، فقیه روزگار، حوزه هاى علمیه را تکان دادالبـته باید یادآور شد که سردار تنها مهاجر حوزه نبود بلکه بزرگان دیگرى هم قبل از ایشان پس از اتمام یک دوره از دروس حوزه و رسیدن به اعلا مراتب معرفت و صعود بر سکوى وعظ و خطابه حوزه را ترک گفته، به شهرهایى چون بلخ و بخارا و هجـرت نموده اند و امروز حـضور چشمگیر پیروان تشیع در هند و چین و کشمیر مرهون زحمات همین ستارگان تابناک حوزه هاست چه بسزاست سیره سَلَف احیا گردد و تنـى چند از امـروزیان نیز هـمانند سردار کابلى و فاضل هندى حوزه را براى سامان بخشیدن اوضاع دینى دیار خود ترک گویند و بدان سرزمینها رو کنند

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه